Vergleichen
Psalmi 137
Gekoppeltes ScrollenBeide Spalten scrollen gemeinsam
Psalmi
Kapitel 137
1
Na obali rijeka babilonskih sjeđasmo i plakasmo spominjući se Siona;
2
o vrbe naokolo harfe svoje bijasmo povješali.
3
I tada naši tamničari zaiskaše od nas da pjevamo, porobljivači naši zaiskaše da se veselimo: “Pjevajte nam pjesmu sionsku!”
4
Kako da pjesmu Jahvinu pjevamo u zemlji tuđinskoj!
5
Nek' se osuši desnica moja, Jeruzaleme, ako tebe zaboravim!
6
Nek' mi se jezik za nepce prilijepi ako spomen tvoj smetnem ja ikada, ako ne stavim Jeruzalem vrh svake radosti svoje!
7
Ne zaboravi, Jahve, sinovima Edoma kako su u dan kobni Jeruzalemov vikali oni: “Rušite! Srušite ga do temelja!”
8
Kćeri babilonska, pustošiteljice, blažen koji ti vrati milo za drago za sva zla što si nam ih nanijela!
9
Blažen koji zgrabi i smrska o stijenu tvoju dojenčad!
Psalmen
Kapitel 137
1
Aan Babels stromen zaten wij schreiend Bij de gedachte aan Sion;
2
En aan de wilgen, die daar stonden, Hingen wij onze harpen op.
3
Ja, daar durfden onze rovers Ons nog liederen vragen; En onze beulen: “Zingt ons vrolijke wijsjes Uit de zangen van Sion!”
4
Ach, hoe zouden wij Jahweh’s liederen zingen Op vreemde bodem!
5
Jerusalem, zo ik u zou vergeten, Ik vergat mijn rechterhand nog eer;
6
Mijn tong mag aan mijn gehemelte kleven, Zo ik u niet gedenk: Zo ik niet meer van Jerusalem houd, Dan van het toppunt van vreugde.
7
Jahweh, reken de zonen van Edom De dag van Jerusalem toe; Die riepen: Smijt ze neer, smijt ze neer; Neer met haar op de grond!
8
En gij, dochter van Babel, moordenares: Heil hem, die u vergeldt wat gij ons hebt gedaan;
9
Heil hem, die uw kinderen grijpt, En tegen de rots te pletter slaat!