Vergleichen
Spreuken 19
Gekoppeltes ScrollenBeide Spalten scrollen gemeinsam
Spreuken
Kapitel 19
1
De arme, in zijn oprechtheid wandelende, is beter dan de verkeerde van lippen, en die een zot is.
2
Ook is de ziel zonder wetenschap niet goed; en die met de voeten haastig is, zondigt.
3
De dwaasheid des mensen zal zijn weg verkeren; en zijn hart zal zich tegen den HEERE vergrammen.
4
Het goed brengt veel vrienden toe; maar de arme wordt van zijn vriend gescheiden.
5
Een vals getuige zal niet onschuldig zijn; en die leugenen blaast, zal niet ontkomen.
6
Velen smeken het aangezicht des prinsen; en een ieder is een vriend desgenen, die giften geeft.
7
Al de broeders des armen haten hem; hoeveel te meer gaan zijn vrienden verre van hem! Hij loopt hen na met woorden, die niets zijn.
8
Die verstand bekomt, heeft zijn ziel lief; hij neemt de verstandigheid waar, om het goede te vinden.
9
Een vals getuige zal niet onschuldig zijn; en die leugenen blaast, zal vergaan.
10
De weelde staat een zot niet wel; hoeveel te min een knecht te heersen over vorsten!
11
Het verstand des mensen vertraagt zijn toorn; en zijn sieraad is de overtreding voorbij te gaan.
12
Des konings gramschap is als het brullen eens jongen leeuws; maar zijn welgevallen is als dauw op het kruid.
13
Een zotte zoon is zijn vader grote ellende; en de kijvingen ener vrouw als een gestadig druipen.
14
Huis en goed is een erve van de vaderen; maar een verstandige vrouw is van den HEERE.
15
Luiheid doet in diepen slaap vallen; en een bedriegelijke ziel zal hongeren.
16
Die het gebod bewaart, bewaart zijn ziel; die zijn wegen veracht, zal sterven.
17
Die zich des armen ontfermt, leent den HEERE, en Hij zal hem zijn weldaad vergelden.
18
Tuchtig uw zoon, als er nog hoop is; maar verhef uw ziel niet, om hem te doden.
19
Die groot is van grimmigheid, zal straf dragen; want zo gij hem uitredt, zo zult gij nog moeten voortvaren.
20
Hoor raad, en ontvang tucht, opdat gij in uw laatste wijs zijt.
21
In het hart des mans zijn veel gedachten; maar de raad des HEEREN, die zal bestaan.
22
De wens des mensen is zijn weldadigheid; maar de arme is beter dan een leugenachtig man.
23
De vreze des HEEREN is ten leven; want men zal verzadigd zijnde vernachten; met het kwaad zal men niet bezocht worden.
24
Een luiaard verbergt de hand in den boezem, en hij zal ze niet weder aan zijn mond brengen.
25
Sla den spotter, zo zal de slechte kloekzinnig worden; en bestraf den verstandige, hij zal wetenschap begrijpen.
26
Wie den vader verwoest, of de moeder verjaagt, is een zoon, die beschaamd maakt, en schande aandoet.
27
Laat af, mijn zoon, horende de tucht, af te dwalen van de redenen der wetenschap.
28
Een Belialsgetuige bespot het recht; en de mond der goddelozen slokt de ongerechtigheid in.
29
Gerichten zijn voor de spotters bereid, en slagen voor den rug der zotten.
Přísloví
Kapitel 19
1
Lepší jest chudý, jenž chodí v upřímnosti své, nežli převrácený ve rtech svých, kterýž jest blázen.
2
Jistě že bez umění duši není dobře, a kdož jest kvapných noh, hřeší.
3
Bláznovství člověka převrací cestu jeho, ačkoli proti Hospodinu zpouzí se srdce jeho.
4
Statek přidává přátel množství, ale chudý od přítele svého odloučen bývá.
5
Svědek falešný nebude bez pomsty, a kdož mluví lež, neuteče.
6
Mnozí pokoří se před knížetem, a každý jest přítel muži štědrému.
7
Všickni bratří chudého v nenávisti jej mají; čím více přátelé jeho vzdalují se od něho! Když volá za nimi, není jich.
8
Ten, kdož miluje duši svou, nabývá moudrosti, a ostříhá opatrnosti, aby nalezl dobré.
9
Svědek falešný nebude bez pomsty, a kdož mluví lež, zahyne.
10
Nesluší na blázna rozkoš, a ovšem, aby služebník nad knížaty panoval.
11
Rozum člověka zdržuje hněv jeho, a čest jeho jest prominouti provinění.
12
Prchlivost královská jako řvání mladého lva jest, a ochotnost jeho jako rosa na bylinu.
13
Trápení otci svému jest syn bláznivý, a ustavičné kapání žena svárlivá.
14
Dům a statek jest po rodičích, ale od Hospodina manželka rozumná.
15
Lenost přivodí tvrdý sen, a duše váhavá lačněti bude.
16
Ten, kdož ostříhá přikázaní, ostříhá duše své; ale kdož pohrdá cestami svými, zahyne.
17
Kdo uděluje chudému, půjčuje Hospodinu, a onť za dobrodiní jeho odplatí jemu.
18
Tresci syna svého, dokudž jest o něm naděje, a k zahynutí jeho neodpouštěj jemu duše tvá.
19
Veliký hněv ukazuj, odpouštěje trestání, proto že poněvadž odpouštíš, potom více trestati budeš.
20
Poslouchej rady, a přijímej kázeň, abys vždy někdy moudrý byl.
21
Mnozí úmyslové jsou v srdci člověka, ale uložení Hospodinovo toť ostojí.
22
Žádaná věc člověku jest dobře činiti jiným, ale počestnější jest chudý než muž lživý.
23
Bázeň Hospodinova k životu. Takový jsa nasycen, bydlí, aniž neštěstím navštíven bývá.
24
Lenivý schovává ruku svou za ňadra, ani k ústům svým jí nevztáhne.
25
Ubí posměvače, ať se hlupec dovtípí; a potresci rozumného, ať porozumí umění.
26
Syn, kterýž hanbu a lehkost činí, hubí otce, a zahání matku.
27
Přestaň, synu můj, poslouchati učení, kteréž od řečí rozumných odvozuje.
28
Svědek nešlechetný posmívá se soudu, a ústa bezbožných přikrývají nepravost.
29
Nebo na posměvače hotoví jsou nálezové, a rány na hřbet bláznů.