Comparar
Prediker 1
Desplazamiento vinculadoLas dos columnas se desplazan juntas
Prediker
Capítulo 1
1
De woorden van den Prediker, den zoon van David, koning in Jerusalem.
2
Ijdelheid der ijdelheden, zegt de Prediker, Ijdelheid der ijdelheden; alles is ijdel!
3
Wat voor nut heeft de mens van al het zwoegen, Dat hij doet onder de zon?
4
Het ene geslacht gaat, het andere komt; Alleen de aarde blijft.
5
De zon gaat op, de zon gaat onder, Zij ijlt naar haar plaats, en komt daar weer op;
6
Zij gaat naar het zuiden, En keert zich naar het noorden. Rusteloos wentelend jaagt de wind, Op zijn eigen wentelen keert de wind terug.
7
Alle stromen lopen naar zee, Maar de zee wordt er niet vol van; Naar de plaats van hun uitgang keren zij terug, Om opnieuw te vloeien.
8
Al die rusteloos werkende dingen Vermag de mens niet op te sommen. Het oog wordt nooit verzadigd van zien, Het oor heeft nooit genoeg van het horen.
9
Wat geweest is, komt terug; Wat gebeurd is, gebeurt opnieuw; Niets nieuws is er onder de zon!
10
Is er eens iets, waarvan men zegt: Zie, dat is nieuw, Het was er reeds lang in de eeuwen vóór ons.
11
Men denkt niet meer aan de mensen van vroeger; Evenmin blijft een volgend geslacht In herinnering bij hen, die later komen.
12
Ik, de Prediker, was koning Over Israël, in Jerusalem.
13
Ik legde mij er op toe, met wijsheid te onderzoeken En na te vorsen alles wat er gebeurt onder de zon. Deze treurige bezigheid heeft God gegeven Aan de mensen, om zich er mee af te tobben.
14
Ik zag, wat er gezwoegd wordt onder de zon: En zie, alles is ijdelheid en jagen naar wind;
15
Het kromme kan men niet recht maken, En het onvolmaakte niet volmaakt.
16
Ik dacht bij mijzelf: Zie, ik heb veel groter wijsheid verworven, Dan allen, die vóór mij over Jerusalem heersten, En mijn hart heeft veel wijsheid en kennis doorschouwd.
17
Ik heb getracht, wijsheid en kennis Te onderscheiden van dwaasheid en onverstand; Maar ik heb begrepen, Dat ook dit slechts jagen naar wind is.
18
Want hoe groter de wijsheid, hoe groter de kwelling; En wie kennis vermeerdert, vermeerdert de smart.
Propovjednik
Capítulo 1
1
Misli Propovjednika, Davidova sina, kralja u Jeruzalemu.
2
Ispraznost nad ispraznošću, veli Propovjednik, ispraznost nad ispraznošću, sve je ispraznost!
3
Kakva je korist čovjeku od svega truda njegova kojim se trudi pod suncem?
4
Jedan naraštaj odlazi, drugi dolazi, a zemlja uvijek ostaje.
5
Sunce izlazi, sunce zalazi i onda hiti svojem mjestu odakle izlazi.
6
Vjetar puše na jug i okreće se na sjever, kovitla sad ovamo sad onamo i vraća se u novom vrtlogu.
7
Sve rijeke teku u more i more se ne prepunja; odakle teku rijeke, onamo se vraćaju da ponovo počnu svoj tok.
8
Sve je mučno. Nitko ne može reći da se oči nisu do sita nagledale i uši dovoljno naslušale.
9
Što je bilo, opet će biti, i što se činilo, opet će se činiti, i nema ništa novo pod suncem.
10
Ima li išta o čemu bi se moglo reći: “Gle, ovo je novo!” Sve je već davno prije nas postojalo.
11
Samo, od prošlosti ne ostade ni spomena, kao što ni u budućnosti neće biti sjećanja na ono što će poslije doći.
12
Ja, Propovjednik, bijah kralj nad Izraelom u Jeruzalemu.
13
I trudih se da mudrošću istražim i dokučim sve što biva pod nebom; o, kako mučnu zadaću zadade Bog sinovima ljudskim.
14
Vidjeh sve što se čini pod suncem: kakve li ispraznosti i puste tlapnje!
15
Što je krivo, ne može se ispraviti; čega nema, izbrojiti se ne može.
16
Rekoh onda sam sebi: “Gle, stekao sam veću mudrost nego bilo tko od mojih prethodnika u Jeruzalemu. Duh moj sabrao je golemu mudrost i znanje.”
17
Mudrost pomnjivo proučih, a tako i glupost i ludost, ali sam spoznao da je to pusta tlapnja.
18
Mnogo mudrosti - mnogo jada; što više znanja, to više boli.