Comparar
Job 13
Desplazamiento vinculadoLas dos columnas se desplazan juntas
Job
Capítulo 13
1
Ziet, dat alles heeft mijn oog gezien, mijn oor gehoord en verstaan.
2
Gelijk gijlieden het weet, weet ik het ook; ik zwicht niet voor u.
3
Maar ik zal tot den Almachtige spreken, en ben belust mij te verdedigen voor God.
4
Want gewisselijk, gij zijt leugenstoffeerders; gij allen zijt nietige medicijnmeesters.
5
Och, of gij gans stilzweegt! Dat zou ulieden voor wijsheid wezen.
6
Hoort toch mijn verdediging, en merkt op de twistingen mijner lippen.
7
Zult gij voor God onrecht spreken, en zult gij voor Hem bedriegerij spreken?
8
Zult gij Zijn aangezicht aannemen? Zult gij voor God twisten?
9
Zal het goed zijn, als Hij u zal onderzoeken? Zult gij met Hem spotten, gelijk men met een mens spot?
10
Hij zal u gewisselijk bestraffen, zo gij in het verborgene het aangezicht aanneemt.
11
Zal u niet Zijn hoogheid verschrikken, en Zijn vreze over u vallen?
12
Uw gedachtenissen zijn gelijk as, uw hoogten als hoogten van leem.
13
Houdt stil van mij, opdat ik spreke, en er ga over mij, wat het zij.
14
Waarom zou ik mijn vlees in mijn tanden nemen, en mijn ziel in mijn hand stellen?
15
Ziet, zo Hij mij doodde, zou ik niet hopen? Evenwel zal ik mijn wegen voor Zijn aangezicht verdedigen.
16
Ook zal Hij mij tot zaligheid zijn; maar een huichelaar zal voor Zijn aangezicht niet komen.
17
Hoort naarstiglijk mijn rede, en mijn aanwijzing met uw oren.
18
Ziet nu, ik heb het recht ordentelijk gesteld; ik weet, dat ik rechtvaardig zal verklaard worden.
19
Wie is hij, die met mij twist? Wanneer ik nu zweeg, zo zou ik den geest geven.
20
Alleenlijk doe twee dingen niet met mij; dan zal ik mij van Uw aangezicht niet verbergen.
21
Doe Uw hand verre van op mij, en Uw verschrikking make mij niet verbaasd.
22
Roep dan, en ik zal antwoorden; of ik zal spreken, en geef mij antwoord.
23
Hoeveel misdaden en zonden heb ik? Maak mijn overtreding en mijn zonden mij bekend.
24
Waarom verbergt Gij Uw aangezicht, en houdt mij voor Uw vijand?
25
Zult Gij een gedreven blad verbrijzelen, en zult Gij een drogen stoppel vervolgen?
26
Want Gij schrijft tegen mij bittere dingen; en Gij doet mij erven de misdaden mijner jonkheid.
27
Gij legt ook mijn voeten in den stok, en neemt waar al mijn paden; Gij drukt U in de wortelen mijner voeten,
28
En hij veroudert als een verrotting, als een kleed, dat de mot opeet.
Jób
Capítulo 13
1
Aj, všecko to vidělo oko mé, slyšelo ucho mé, a srozumělo tomu.
2
Jakož vy znáte to, znám i já, nejsem zpozdilejší než vy.
3
Jistě žeť já s Všemohoucím mluviti, a s Bohem silným o svou při jednati budu.
4
Nebo vy jste skladatelé lži, a lékaři marní všickni vy.
5
Ó kdybyste aspoň mlčeli, a bylo by vám to za moudrost.
6
Slyštež medle odpory mé, a důvodů rtů mých pozorujte.
7
Zdali zastávajíce Boha silného, mluviti máte nepravost? Aneb za něho mluviti máte lest?
8
Zdaliž osobu jeho přijímati budete, a o Boha silného se zasazovati?
9
Zdaž vám to k dobrému bude, když na průbu vezme vás, že jakož člověk oklamán bývá, oklamati jej chcete?
10
V pravdě žeť vám přísně domlouvati bude, budete-li povrchně osoby jeho šetřiti.
11
Což ani důstojnost jeho vás nepředěšuje, ani strach jeho nepřikvačuje vás?
12
Všecka vzácnost vaše podobná jest popelu, a hromadám bláta vyvýšení vaše.
13
Postrptež mne, nechať já mluvím, přiď na mne cokoli.
14
Pročež bych trhati měl maso své zuby svými, a duši svou klásti v ruku svou?
15
By mne i zabil, což bych v něho nedoufal? A však cesty své před oblíčej jeho předložím.
16
Onť sám jest spasení mé; nebo před oblíčej jeho pokrytec nepřijde.
17
Poslouchejte pilně řeči mé, a zprávu mou pusťte v uši své.
18
Aj, jižť začínám pře své vésti, vím, že zůstanu spravedliv.
19
Kdo jest, ješto by mi odpíral, tak abych nyní umlknouti a umříti musil?
20
Toliko té dvoji věci, ó Bože, nečiň mi, a tehdy před tváří tvou nebudu se skrývati:
21
Ruku svou vzdal ode mne, a hrůza tvá nechť mne neděsí.
22
Zatím povolej mne, a buduť odpovídati; aneb nechať já mluvím, a odpovídej mi.
23
Jak mnoho jest mých nepravostí a hříchů? Přestoupení mé a hřích můj ukaž mi.
24
Proč tvář svou skrýváš, a pokládáš mne sobě za nepřítele?
25
Zdaliž list větrem se zmítající potříti chceš, a stéblo suché stihati budeš?
26
Že zapisuješ proti mně hořkosti, a dáváš mi v dědictví nepravosti mladosti mé,
27
A dáváš do klady nohy mé, a šetříš všech stezek mých, na paty noh mých našlapuješ;
28
Ješto člověk jako hnis kazí se, a jako roucho, kteréž jí mol.