Comparar
Psalmen 132
Desplazamiento vinculadoLas dos columnas se desplazan juntas
Psalmen
Capítulo 132
1
Een lied Hammaaloth. O HEERE! gedenk aan David, aan al zijn lijden;
2
Dat hij den HEERE gezworen heeft, den Machtige Jakobs gelofte gedaan heeft, zeggende:
3
Zo ik in de tent mijns huizes inga, zo ik op de koets van mijn bed klimme!
4
Zo ik mijn ogen slaap geve, mijn oogleden sluimering;
5
Totdat ik voor den HEERE een plaats gevonden zal hebben, woningen voor den Machtige Jakobs!
6
Ziet, wij hebben van haar gehoord in Efratha; wij hebben haar gevonden in de velden van Jaar.
7
Wij zullen in Zijn woningen ingaan, wij zullen ons nederbuigen voor de voetbank Zijner voeten.
8
Sta op, HEERE! tot Uw rust, Gij en de ark Uwer sterkte!
9
Dat Uw priesters bekleed worden met gerechtigheid, en dat Uw gunstgenoten juichen.
10
Weer het aangezicht Uws Gezalfden niet af, om Davids, Uws knechts wil.
11
De HEERE heeft David de waarheid gezworen, waarvan Hij niet wijken zal, zeggende: Van de vrucht uws buiks zal Ik op uw troon zetten.
12
Indien uw zonen Mijn verbond zullen houden, en Mijn getuigenissen, die Ik hun leren zal; zo zullen ook hun zonen tot in eeuwigheid op uw troon zitten.
13
Want de HEERE heeft Sion verkoren, Hij heeft het begeerd tot Zijn woonplaats, zeggende:
14
Dit is Mijn rust tot in eeuwigheid, hier zal Ik wonen, want Ik heb ze begeerd.
15
Ik zal haar kost rijkelijk zegenen, haar nooddruftigen zal Ik met brood verzadigen.
16
En haar priesters zal Ik met heil bekleden, en haar gunstgenoten zullen zeer juichen.
17
Daar zal Ik David een hoorn doen uitspruiten; Ik heb voor Mijn Gezalfde een lamp toegericht.
18
Ik zal zijn vijanden met schaamte bekleden; maar op hem zal zijn kroon bloeien.
Žalmy
Capítulo 132
1
Píseň stupňů. Pamětliv buď, Hospodine, na Davida i na všecka trápení jeho,
2
Jak se přísahou zavázal Hospodinu, a slib učinil Nejmocnějšímu Jákobovu, řka:
3
Jistě že nevejdu do stánku domu svého, a nevstoupím na postel ložce svého,
4
Aniž dám očím svým usnouti, ani víčkám svým zdřímati,
5
Dokudž nenajdu místa Hospodinu, k příbytkům Nejmocnějšímu Jákobovu.
6
Aj, uslyšavše o ní, že byla v kraji Efratském, našli jsme ji na polích Jaharských.
7
Vejdemeť již do příbytků jeho, a skláněti se budeme u podnoží noh jeho.
8
Povstaniž, Hospodine, a vejdi do odpočinutí svého, ty i truhla velikomocnosti tvé.
9
Kněží tvoji ať se zobláčejí v spravedlnost, a svatí tvoji ať vesele prozpěvují.
10
Pro Davida služebníka svého neodvracejž tváři pomazaného svého.
11
Učinilť jest Hospodin pravdomluvnou přísahu Davidovi, aniž se od ní uchýlí, řka: Z plodu života tvého posadím na trůn tvůj.
12
Budou-li ostříhati synové tvoji smlouvy mé a svědectví mých, kterýmž je vyučovati budu, také i synové jejich až na věky seděti budou na stolici tvé.
13
Neboť jest vyvolil Hospodin Sion, oblíbil jej sobě za svůj příbytek, řka:
14
Toť bude obydlí mé až na věky, tuť přebývati budu, nebo jsem sobě to oblíbil.
15
Potravu jeho hojným požehnáním rozmnožím, chudé jeho chlebem nasytím,
16
A kněží jeho v spasení zobláčím, a svatí jeho vesele prozpěvovati budou.
17
Tuť způsobím, aby zkvetl roh Davidův; připravím svíci pomazanému svému.
18
Nepřátely jeho v hanbu zobláčím, nad ním pak kvésti bude koruna jeho.