Comparar
Psalmen 140
Desplazamiento vinculadoLas dos columnas se desplazan juntas
Psalmen
Capítulo 140
1
Een psalm van David, voor den opperzangmeester. (140:2) Red mij, HEERE! van den kwaden mens; behoed mij voor den man alles gewelds;
2
(140:3) Die veel kwaads in het hart denken, allen dag samenkomen om te oorlogen.
3
(140:4) Zij scherpen hun tong, als een slang; heet addervergift is onder hun lippen. Sela.
4
(140:5) Bewaar mij, HEERE! van de handen des goddelozen; behoed mij van den man alles gewelds; van hen, die mijn voeten denken weg te stoten.
5
(140:6) De hovaardigen hebben mij een strik verborgen, en koorden; zij hebben een net uitgespreid aan de zijde des wegs; valstrikken hebben zij mij gezet. Sela.
6
(140:7) Ik heb tot den HEERE gezegd: Gij zijt mijn God; neem ter ore, o HEERE! de stem mijner smekingen.
7
(140:8) HEERE, Heere, Sterkte mijns heils! Gij hebt mijn hoofd bedekt ten dage der wapening.
8
(140:9) Geef, HEERE! de begeerten des goddelozen niet; bevorder zijn kwaad voornemen niet; zij zouden zich verheffen. Sela.
9
(140:10) Aangaande het hoofd dergenen, die mij omringen, de overlast hunner lippen overdekke hen.
10
(140:11) Vurige kolen moeten op hen geschud worden; Hij doe hen vallen in het vuur, in diepe kuilen, dat zij niet weder opstaan.
11
(140:12) Een man van kwade tong zal op de aarde niet bevestigd worden; een boos man des gewelds, dien zal men jagen, totdat hij geheel verdreven is.
12
(140:13) Ik weet, dat de HEERE de rechtzaak des ellendigen, en het recht der nooddruftigen zal uitvoeren.
13
(140:14) Gewisselijk, de rechtvaardigen zullen Uw Naam loven; de oprechten zullen voor Uw aangezicht blijven.
Žalmy
Capítulo 140
1
Přednímu z kantorů, žalm Davidův.
2
Vysvoboď mne, Hospodine, od člověka zlého, a od muže ukrutného ostříhej mne,
3
Kteříž myslí zlé věci v srdci, a na každý den sbírají se k válce.
4
Naostřují jazyk svůj jako had, jed lítého hada jest ve rtech jejich. Sélah.
5
Ostříhej mne, Hospodine, od rukou bezbožníka, od muže ukrutného zachovej mne, kteříž myslí podraziti nohy mé.
6
Polékli pyšní na mne osídlo a provazy, roztáhli teneta u cesty, a léčky své mi položili. Sélah.
7
Řekl jsem Hospodinu: Bůh silný můj jsi, pozoruj, Hospodine, hlasu pokorných modliteb mých.
8
Hospodine Pane, sílo spasení mého, kterýž přikrýváš hlavu mou v čas boje,
9
Nedávej, Hospodine, bezbožnému, čehož žádostiv jest, ani předsevzetí zlého vykonati jemu dopouštěj, aby se nepovýšil. Sélah.
10
Vůdce těch, jenž obkličují mne, nepravost rtů jejich ať přikryje.
11
Padej na ně uhlé řeřavé, a na oheň uvrz je, do jam hlubokých, aby nemohli povstati.
12
Èlověk utrhač nebude upevněn na zemi, a muž ukrutný, zlostí polapen jsa, padne.
13
Vím, žeť se Hospodin zasadí o při chudého, a pomstí nuzných.
14
A tak spravedliví slaviti budou jméno tvé, a upřímí přebývati před oblíčejem tvým.