Confronta
Jobu 12
Scorrimento collegatoLe due colonne scorrono insieme
Jobu
Capitolo 12
1
Job progovori i reče:
2
“Uistinu, vi ste cvijet naroda, sa vama će izumrijeti mudrost.
3
Al' i ja znam k'o i vi misliti, ni u čemu od vas gori nisam: tko za stvari takve ne bi znao?
4
Prijateljima sam svojim ja na podsmijeh što zazivam Boga da mi odgovori! Na podsmijeh ja sam - pravednik neporočan!
5
Prezirat' je nesretnika - sretni misle, udariti treba onog što posrće!
6
Dotle su na miru šatori pljačkaša, izazivači Boga žive bezbrižno kao da Boga u šaci svojoj drže!
7
Ali pitaj zvijeri, i poučit će te; ptice nebeske pitaj, i razjasnit će ti.
8
Gušteri zemlje to će ti protumačit', ribe u moru ispripovjedit će ti.
9
Od stvorenja sviju, koje ne bi znalo da je sve to Božja ruka učinila?!
10
U ruci mu leži život svakog bića i dah životvorni svakog ljudskog tijela.
11
Zar uhom mi ne sudimo besjedu k'o što kušamo nepcem okus jela?
12
Sjedine mudrost donose čovjeku, a s vijekom dugim umnost mu dolazi.
13
Ali u Njemu mudrost je i snaga, u Njemu savjet je i sva razumnost.
14
Što razgradi, sagradit neće nitko, kog zatvori, nitko ne oslobađa.
15
Ustavi li vodu, suša nastaje; pusti li je, svu zemlju ispremetne.
16
Jer u njemu je snaga i sva mudrost, njegov je prevareni i varalica.
17
On savjetnike lišava razbora, suce pametne udara bezumljem.
18
On otpasuje pojas kraljevima i užetom im vezuje bokove.
19
On bosonoge tjera svećenike i mogućnike sa vlasti obara.
20
On diže riječ iz usta rječitima i starcima pravo rasuđivanje.
21
On sasiplje prezir po plemićima i junacima bedra raspasuje.
22
On dubinama razotkriva tmine i sjenu smrtnu na svjetlo izvodi.
23
On diže narod pa ga uništava, umnoži ga a potom iskorijeni.
24
On zaluđuje vladare naroda te po bespuću lutaju pustinjskom
25
i pipaju u tmini bez svjetlosti glavinjajući poput pijanaca.
Job
Capitolo 12
1
Job antwoordde, en sprak:
2
Ja zeker, gij vertegenwoordigt het volk, En met u sterft de wijsheid uit!
3
Ik heb evenveel verstand als gij Wie zou trouwens dit alles niet weten?
4
Laat mij de spot zijn van mijn vriend; Ik roep Jahweh aan, Hij zal mij verhoren! Bespotting voor de deugd van de vromen,
5
Verachting voor de beproefden: denkt het gelukskind, En een trap voor hen, wier voeten wankelen;
6
Maar vrede voor de tenten der rovers, Onbezorgdheid voor hen, die God durven tarten, En die God naar hun hand willen zetten!
7
Ondervraag slechts het vee: het zal het u leren; De vogels uit de lucht; zij vertellen het u;
8
Of het kruipend gedierte op aarde: zij zullen het zeggen; De vissen der zee: zij lichten u in.
9
Wie onder die allen, die het niet weet, Dat de hand van Jahweh dit wrocht!
10
Hij, die iedere levende ziel in zijn hand heeft, En de adem van alle menselijk vlees!
11
Of kan het oor geen woorden meer toetsen, Het gehemelte geen spijzen meer proeven;
12
Is er geen wijsheid meer bij bejaarden, Op hoge leeftijd geen inzicht?
13
Bij Hem is wijsheid en macht, Bij Hem beleid en verstand.
14
Haalt Hij omver, men bouwt niet op, Dien Hij kerkert, doet men niet open.
15
Houdt Hij de wateren tegen, ze drogen op; Laat Hij ze los, ze woelen het land om.
16
Bij Hem is kracht en vernuft, Hem behoort de verleide met den verleider;
17
Raadsheren laat Hij barrevoets gaan, En rechters maakt Hij tot dwazen;
18
De boeien der koningen maakt Hij los, En legt een koord om hun eigen heup.
19
De priesters laat Hij barrevoets gaan, En oude geslachten brengt Hij ten val;
20
Aan vertrouwbare mannen ontneemt Hij de spraak, En ontrooft de grijsaards hun oordeel;
21
Hij stort verachting over edelen uit, En rukt de gordel der machtigen los.
22
-
23
Hij maakt naties groot, en richt ze ten gronde, Breidt volken uit, en stoot ze neer;
24
Hij berooft de vorsten der aarde van hun verstand, En laat ze in de ongebaande wildernis dolen;
25
Ze tasten in de duisternis rond, zonder licht, Ze waggelen als een dronken man.