Confronta
Luki 22
Scorrimento collegatoLe due colonne scorrono insieme
Luki
Capitolo 22
1
Bližio se Blagdan beskvasnih kruhova zvan Pasha.
2
Glavari svećenički i pismoznanci tražili su kako da Isusa smaknu jer se bojahu naroda.
3
A Sotona uđe u Judu zvanog Iškariotski koji bijaše iz broja dvanaestorice.
4
On ode i ugovori s glavarima svećeničkim i zapovjednicima kako da im ga preda.
5
Oni se povesele i ugovore da će mu dati novca.
6
On pristade. Otada je tražio priliku da im ga preda mimo naroda.
7
Kada dođe Dan beskvasnih kruhova, u koji je trebalo žrtvovati pashu,
8
posla Isus Petra i Ivana i reče: “Hajdete, pripravite nam da blagujemo pashu.”
9
Rekoše mu: “Gdje hoćeš da pripravimo?”
10
On im reče: “Evo, čim uđete u grad, namjerit ćete se na čovjeka koji nosi krčag vode. Pođite za njim u kuću u koju uniđe
11
i recite domaćinu te kuće: 'Učitelj veli: Gdje je svratište u kojem bih blagovao pashu sa svojim učenicima?'
12
I on će vam pokazati na katu veliko blagovalište prostrto: ondje pripravite.”
13
Oni odu, nađu kako im je rekao i priprave pashu.
14
Kada dođe čas, sjede Isus za stol i apostoli s njim.
15
I reče im: “Svom sam dušom čeznuo ovu pashu blagovati s vama prije svoje muke.
16
Jer kažem vam, neću je više blagovati dok se ona ne završi u kraljevstvu Božjem.”
17
I uze čašu, zahvali i reče: “Uzmite je i razdijelite među sobom.
18
Jer kažem vam, ne, neću više piti od roda trsova dok kraljevstvo Božje ne dođe.”
19
I uze kruh, zahvali, razlomi i dade im govoreći: “Ovo je tijelo moje koje se za vas predaje. Ovo činite meni na spomen.”
20
Tako i čašu, pošto večeraše, govoreći: “Ova čaša novi je Savez u mojoj krvi koja se za vas prolijeva.”
21
“A evo, ruka mog izdajice sa mnom je na stolu.
22
Sin Čovječji, istina, ide kako je određeno, ali jao čovjeku onomu koji ga predaje.”
23
I oni se počeše ispitivati tko bi od njih mogao takvo što učiniti.
24
Uto nasta među njima prepirka tko bi od njih bio najveći.
25
A on im reče: “Kraljevi gospoduju svojim narodima i vlastodršci nazivaju sebe dobrotvorima.
26
Vi nemojte tako! Naprotiv, najveći među vama neka bude kao najmlađi; i predstojnik kao poslužitelj.
27
Ta tko je veći? Koji je za stolom ili koji poslužuje? Zar ne onaj koji je za stolom? A ja sam posred vas kao onaj koji poslužuje.”
28
“Da, vi ste sa mnom ustrajali u mojim kušnjama.
29
Ja vam stoga u baštinu predajem kraljevstvo što ga je meni predao moj Otac:
30
da jedete i pijete za mojim stolom u kraljevstvu mojemu i sjedite na prijestoljima sudeći dvanaest plemena Izraelovih.”
31
“Šimune, Šimune, evo Sotona zaiska da vas prorešeta kao pšenicu.
32
Ali ja sam molio za tebe da ne malakše tvoja vjera. Pa kad k sebi dođeš, učvrsti svoju braću.”
33
Petar mu reče: “Gospodine, s tobom sam spreman i u tamnicu i u smrt.”
34
A Isus će mu: “Kažem ti, Petre, neće se danas oglasiti pijetao dok triput ne zatajiš da me poznaš.”
35
I reče: “Kad sam vas poslao bez kese i bez torbe i bez sandala, je li vam što nedostajalo?” Oni odgovore: “Ništa.”
36
Nato će im: “No sada tko ima kesu, neka je uzme! Isto tako i torbu! A koji nema, neka proda svoju haljinu i neka kupi sebi mač
37
jer kažem vam, ono što je napisano treba se ispuniti na meni: Među zlikovce bi ubrojen. Uistinu, sve što se odnosi na mene ispunja se.”
38
Oni mu rekoše: “Gospodine, evo ovdje dva mača!” Reče im: “Dosta je!”
39
Tada iziđe te se po običaju zaputi na Maslinsku goru. Za njim pođoše i njegovi učenici.
40
Kada dođe onamo, reče im: “Molite da ne padnete u napast!”
41
I otrgnu se od njih koliko bi se kamenom dobacilo, pade na koljena pa se molio:
42
“Oče! Ako hoćeš, otkloni ovu čašu od mene. Ali ne moja volja, nego tvoja neka bude!”
43
A ukaza mu se anđeo s neba koji ga ohrabri. A kad je bio u smrtnoj muci, usrdnije se molio.
44
I bijaše znoj njegov kao kaplje krvi koje su padale na zemlju.
45
Usta od molitve, dođe učenicima i nađe ih snene od žalosti
46
pa im reče: “Što spavate? Ustanite! Molite da ne padnete u napast!”
47
Dok je on još govorio, eto svjetine, a pred njom jedan od dvanaestorice, zvani Juda. On se približi Isusu da ga poljubi.
48
Isus mu reče: “Juda, poljupcem Sina Čovječjeg predaješ?”
49
A oni oko njega, vidjevši što se zbiva, rekoše: “Gospodine, da udarimo mačem?”
50
I jedan od njih udari slugu velikoga svećenika i odsiječe mu desno uho.
51
Isus odgovori: “Pustite! Dosta!” Onda se dotače uha i zacijeli ga.
52
Nato Isus reče onima koji se digoše na nj, glavarima svećeničkim, zapovjednicima hramskim i starješinama: “Kao na razbojnika iziđoste s mačevima i toljagama!
53
Danomice bijah s vama u Hramu i ne digoste ruke na me. No ovo je vaš čas i vlast Tmina.”
54
Uhvatiše ga dakle, odvedoše i uvedoše u dom velikoga svećenika. Petar je išao za njim izdaleka.
55
A posred dvorišta naložiše vatru i posjedaše uokolo. Među njih sjedne Petar.
56
Ugleda ga neka sluškinja gdje sjedi kraj vatre, oštro ga pogleda i reče: “I ovaj bijaše s njim!”
57
A on zanijeka: “Ne znam ga, ženo!”
58
Malo zatim opazi ga netko drugi i reče: “I ti si od njih!” A Petar reče: “Čovječe, nisam!”
59
I nakon otprilike jedne ure drugi neki navaljivaše: “Doista, i ovaj bijaše s njim! Ta Galilejac je!”
60
A Petar će: “Čovječe, ne znam što govoriš!” I umah, dok je on još govorio, oglasi se pijetao.
61
Gospodin se obazre i upre pogled u Petra, a Petar se spomenu riječi Gospodinove, kako mu ono reče: “Prije nego se danas pijetao oglasi, zatajit ćeš me tri puta.”
62
I iziđe te gorko zaplaka.
63
A ljudi koji su Isusa čuvali udarajući ga poigravali se njime
64
i zastirući mu lice, zapitkivali ga: “Proreci tko te udario!”
65
I mnogim se drugim pogrdama nabacivali na nj.
66
A kad se razdanilo, sabra se starješinstvo narodno, glavari svećenički i pismoznanci te ga dovedoše pred svoje Vijeće
67
i rekoše: “Ako si ti Krist, reci nam!” A on će im: “Ako vam reknem, nećete vjerovati;
68
ako vas zapitam, nećete odgovoriti.
69
No od sada će Sin Čovječji sjedjeti zdesna Sile Božje.”
70
Nato svi rekoše: “Ti si, dakle, Sin Božji!” On im reče: “Vi velite! Ja jesam!”
71
Nato će oni: “Što nam još svjedočanstvo treba? Ta sami smo čuli iz njegovih usta!”
Lucas
Capitolo 22
1
Intussen begon het feest der ongedesemde broden te naderen, dat Pasen heet.
2
En de opperpriesters en schriftgeleerden zochten naar een middel, om Hem te doden; want ze waren bang voor het volk.
3
Toen voer de satan in Judas, Iskáriot geheten, een van het twaalftal;
4
en hij ging met de opperpriesters en bevelhebbers overleggen, hoe hij Hem aan hen zou overleveren.
5
Ze waren verheugd, en kwamen overeen, hem geld te geven.
6
Hij stemde toe, en zocht dus naar een gelegenheid, om Hem zonder volksoploop aan hen over te leveren.
7
Toen nu de dag der ongedesemde broden was gekomen, waarop het Pascha moest worden geofferd,
8
stuurde Hij Petrus en Johannes heen, en zeide: Gaat voor ons het paasmaal bereiden, opdat we het eten.
9
Ze zeiden Hem: Waar wilt Gij, dat we het bereiden?
10
Hij zei hun: Zie, als gij de stad binnengaat, zult gij een man tegenkomen, die een kruik water draagt; volgt hem in het huis, waar hij ingaat,
11
en zegt tot den heer des huizes: De Meester zegt u: Waar is de zaal, waar Ik met mijn leerlingen het paasmaal kan houden?
12
En hij zal u een grote opperzaal aanwijzen, van alles voorzien; maakt daar alles gereed.
13
Ze gingen heen, en vonden het, zoals Hij het hun had gezegd; en ze maakten het paasmaal gereed.
14
Op de vastgestelde tijd ging Hij aanliggen aan tafel, en de twaalf apostelen met Hem.
15
En Hij sprak tot hen: Vurig heb Ik verlangd, eer Ik ga lijden, dit paasmaal met u te eten.
16
Want Ik zeg u, dat Ik het niet meer zal eten, vóór het zijn vervulling bereikt in het koninkrijk Gods.
17
Toen nam Hij een kelk, sprak het dankgebed uit, en zeide: Neemt en verdeelt hem onder elkander.
18
Want Ik zeg u: Van nu af aan zal Ik de vrucht van de wijnstok niet meer drinken, totdat het koninkrijk Gods is gekomen.
19
Toen nam Hij brood, sprak een dankgebed uit, brak het, gaf het hun, en sprak: Dit is mijn lichaam, dat voor u wordt overgeleverd; doet dit tot mijne gedachtenis.
20
Zo ook de kelk, na het avondmaal; en Hij sprak: Deze kelk is het Nieuwe Verbond in mijn bloed, dat voor u wordt vergoten.
21
Zie, de hand van hem, die Mij verraadt, is met Mij op de tafel.
22
De Mensenzoon gaat wel heen, zoals het is vastgesteld; maar wee dien mens, door wien Hij wordt verraden.
23
Toen begonnen ze onder elkander te vragen, wie van hen het toch zijn kon, die dat zou doen.
24
Nog ontstond er een twist onder hen, wie van hen als de eerste gold.
25
Maar Hij zeide hun: De koningen der volken heersen over hen, en die het gezag over hen voeren, laten zich weldoeners noemen.
26
Zo moet het niet zijn onder u; maar de grootste onder u moet als de jongste zijn, en wie aan het hoofd staat, als een die dient!
27
Wie toch is groter: hij die aan tafel ligt, of hij die bedient? Is het niet, die aan tafel ligt? Welnu, Ik ben onder u als de dienaar.
28
Gij zijt Mij trouw gebleven bij mijn beproevingen.
29
Daarom verleen Ik u het koninkrijk, zoals mijn Vader het Mij heeft verleend:
30
dat gij in mijn koninkrijk aan mijn tafel moogt eten en drinken, en op tronen moogt zetelen, om de twaalf stammen van Israël te oordelen.
31
Simon, Simon, zie, de satan heeft u allen willen ziften als tarwe.
32
Maar Ik heb voor u gebeden, dat uw geloof niet zou bezwijken; en gij, wanneer ge u bekeerd hebt, bevestig dan uw broeders.
33
Hij zei Hem: Heer, ik ben bereid, met U zelfs kerker en dood in te gaan.
34
Maar Hij sprak: Ik zeg u, Petrus, de haan zal heden niet kraaien, voordat ge driemaal geloochend hebt, Mij te kennen.
35
Nog sprak Hij tot hen: Toen Ik u uitzond zonder beurs en reiszak en sandalen, heeft het u toen aan iets ontbroken? Ze zeiden: Aan niets.
36
Hij ging voort: Maar nu, wie een beurs heeft, moet ze meenemen, en ook zijn reiszak; en wie geen zwaard heeft, moet zijn mantel verkopen en er een kopen.
37
Want Ik zeg u: Ook dit Schriftwoord moet aan Mij worden vervuld: “En Hij is onder de misdadigers gerekend”. Ja, wat over Mij is gezegd, is zijn vervulling nabij.
38
Ze zeiden: Heer, zie, hier zijn twee zwaarden. Hij zei hun: Genoeg.
39
Nu ging Hij naar buiten, en begaf Zich volgens gewoonte naar de Olijfberg; ook zijn leerlingen gingen met Hem mee.
40
Daar aangekomen, sprak Hij tot hen: Bidt, dat gij niet in bekoring komt.
41
Hij verwijderde Zich van hen ongeveer een steenworp ver, viel op zijn knieën neer,
42
en bad: Vader, indien het uw wil is, neem deze kelk van Mij weg. Neen, niet mijn wil geschiede, maar de uwe.
43
Toen verscheen Hem een engel uit de hemel, die Hem sterkte.
44
En door doodsangst bevangen, bad Hij nog vuriger, en zijn zweet droop als bloeddruppels neer op de grond.
45
Toen Hij opstond van zijn gebed, en naar de leerlingen ging, vond Hij ze van droefheid in slaap.
46
Hij zeide hun: Hoe kunt gij slapen? Staat op, en bidt, dat gij niet in bekoring komt.
47
Terwijl Hij nog sprak, zie daar kwam een bende aan; en één van de twaalf, Judas genaamd, ging voor hen uit, en trad op Jesus toe, om Hem te kussen.
48
Jesus zei hem: Judas, verraadt ge den Mensenzoon met een kus?
49
Toen zij, die bij Hem waren, zagen wat er gebeuren ging, zeiden ze Hem: Heer, willen we met het zwaard er op inslaan?
50
En één van hen trof den knecht van den hogepriester, en sloeg hem het rechteroor af.
51
Maar Jesus gaf ten antwoord: Houdt op; genoeg! Hij raakte het oor aan, en genas het.
52
Nu sprak Jesus tot de opperpriesters, de bevelhebbers van de tempel en de oudsten, die op Hem waren afgekomen: Gij zijt uitgetrokken als tegen een rover, met zwaarden en stokken.
53
Dag aan dag was Ik bij u in de tempel, en gij hebt geen hand naar Mij uitgestoken. Maar dit is uw uur, en dit is de macht der duisternis.
54
Toen namen ze Hem gevangen, en voerden Hem weg naar het huis van den hogepriester, terwijl Petrus van verre bleef volgen.
55
Toen ze nu op de binnenhof vuur hadden ontstoken, en er omheen waren gaan zitten, nam ook Petrus onder hen plaats.
56
Een der dienstmeisjes zag hem in het licht zitten; ze keek hem aan, en zeide: Ook deze hier was bij Hem.
57
Maar hij loochende het, en sprak: Vrouw, ik ken Hem niet.
58
Kort daarop zag hem iemand anders, en zeide: Ook gij zijt een van hen. Maar Petrus sprak: Neen man; dat ben ik niet.
59
Ongeveer een uur later verzekerde een ander: Ja toch; ook deze hier was met Hem; want ook hij is een Galileër.
60
Petrus sprak: Man, ik begrijp niet, wat ge zegt. Op hetzelfde ogenblik, terwijl hij nog sprak, kraaide een haan.
61
En de Heer keerde Zich om, en zag Petrus aan. Toen dacht Petrus aan het woord van den Heer, en hoe Hij hem had gezegd: Eer de haan kraait, zult ge Mij driemaal verloochenen.
62
En hij ging naar buiten, en weende bitter.
63
De mannen, die Jesus bewaakten, bespotten en mishandelden Hem:
64
ze blinddoekten Hem, en vroegen Hem dan: Profeteer, wie U geslagen heeft?
65
En ze beten Hem veel andere scheldwoorden toe.
66
Toen het dag was geworden, kwam de Raad van het volk, opperpriesters en schriftgeleerden bijeen; ze lieten Hem voor hun rechtbank brengen, en zeiden: Zo Gij de Christus zijt, zeg het ons dan.
67
Hij sprak tot hen: Wanneer Ik u iets zeg, gelooft gij het niet;
68
en wanneer Ik u iets vraag, dan antwoordt gij niet.
69
Maar van nu af aan zal de Mensenzoon zijn gezeten aan de rechterhand van de kracht Gods.
70
Nu zeiden allen: Gij zijt dus de Zoon van God? Hij sprak tot hen: Gij zegt het; Ik ben het.
71
Toen zeiden ze: Wat hebben we nog getuigenis nodig? We hebben het zelf uit zijn eigen mond gehoord.