Confronta
Psalmen 139
Scorrimento collegatoLe due colonne scorrono insieme
Psalmen
Capitolo 139
1
Voor muziekbegeleiding. Een psalm van David. Jahweh, Gij doorschouwt mij volmaakt, Gij zijt het, die mij doorgrondt;
2
Gij kent mijn zitten en staan, En verstaat mijn gedachten van verre.
3
Gij meet mijn lopen en liggen, Zijt met al mijn wegen vertrouwd;
4
Ja, er komt geen woord op mijn tong, Of Gij kent het nauwkeurig, o Jahweh!
5
Gij omsluit mij van achter en voren, En houdt mij geheel in uw hand.
6
Te wonderlijk is mij uw weten, Te hoog: ik kan het niet vatten.
7
Waar zou ik ooit uw geest ontlopen, Uw aanschijn kunnen ontvluchten?
8
Stijg ik ten hemel: Gij zijt er; Daal ik in het dodenrijk af: Gij zijt er!
9
Sla ik de wieken als het morgenrood uit, En laat ik mij neer aan de grenzen der zee:
10
Ook daar nog leidt mij uw hand, En houdt uw rechter mij vast.
11
Al zeg ik: Ha, de duisternis zal mij bedekken, De nacht mij verschuilen:
12
Dan maakt duisternis zelfs het niet donker voor U, Straalt de nacht als de dag, het donker als licht!
13
Want Gij hebt mijn nieren geschapen, Mij in de schoot van mijn moeder gevormd:
14
Ik dank U voor het ontzaglijk wonder van mijn ontstaan, En voor uw heerlijke werken.
15
Gij hebt ook mijn ziel zorgvuldig gekend, En mijn gebeente bleef voor U niet verborgen, Toen ik in dat geheimvolle oord werd geschapen, Kunstig bewerkt in de diepten der aarde.
16
Uw ogen hebben mijn vormeloze leden aanschouwd, In uw boek stonden ze allen beschreven: Ook de dagen, waarop ze werden gemaakt, Voordat er nog één van bestond.
17
Maar hoe ondoorgrondelijk zijn ùw gedachten voor mij, Hoe overweldigend is haar getal, o mijn God;
18
Ga ik ze tellen, ze zijn talrijker nog dan het zand, En als ik ontwaak, is mijn geest met U bezig!
19
Dood dan de bozen, o God, En laat de bloeddorstigen ver van mij blijven:
20
Die zich tegen uw plannen verzetten, En uw raadsbesluiten willen verijdelen.
21
Zou ik niet haten, die U haten, o Jahweh, Niet walgen van wie tegen U opstaan?
22
Ik haat ze zo fel, als ik haten kan, Mijn eigen vijanden zullen ze zijn!
23
Beproef mij, o God, en doorgrond mijn hart, Toets mij, en ken mijn gedachten:
24
Zie, of ik op de weg der ongerechtigheid ben; Breng mij dan terug op het eeuwige pad!
Psalmi
Capitolo 139
1
Zborovođi. Davidov. Jahve, proničeš me svega i poznaješ,
2
ti znaš kada sjednem i kada ustanem, izdaleka ti već misli moje poznaješ.
3
Hodam li ili ležim, sve ti vidiš, znani su ti svi moji putovi.
4
Riječ mi još nije na jezik došla, a ti, Jahve, sve već znadeš.
5
S leđa i s lica ti me obuhvaćaš, na mene si ruku svoju stavio.
6
Znanje to odveć mi je čudesno, previsoko da bih ga dokučio.
7
Kamo da idem od duha tvojega i kamo da od tvog lica pobjegnem?
8
Ako se na nebo popnem, ondje si, ako u Podzemlje legnem, i ondje si.
9
Uzmem li krila zorina pa se naselim moru na kraj
10
i ondje bi me ruka tvoja vodila, desnica bi me tvoja držala.
11
Reknem li: “Nek' me barem tmine zakriju i nek' me noć umjesto svjetla okruži!” -
12
ni tmina tebi neće biti tamna: noć sjaji kao dan i tama kao svjetlost.
13
Jer ti si moje stvorio bubrege, satkao me u krilu majčinu.
14
Hvala ti što sam stvoren tako čudesno, što su djela tvoja predivna. Dušu moju do dna si poznavao,
15
kosti moje ne bjehu ti sakrite dok nastajah u tajnosti, otkan u dubini zemlje.
16
Oči tvoje već tada gledahu djela moja, sve već bješe zapisano u knjizi tvojoj: dani su mi određeni dok još ne bješe ni jednoga.
17
Kako su mi, Bože, naumi tvoji nedokučivi, kako li je neprocjenjiv zbroj njihov.
18
Da ih brojim? Više ih je nego pijeska! Dođem li im do kraja, ti mi preostaješ!
19
De, istrijebi, Bože, zlotvora, krvoloci nek' odstupe od mene!
20
Jer podmuklo se bune protiv tebe, uzalud se dižu tvoji dušmani.
21
Jahve, zar da ne mrzim tvoje mrzitelje? Zar da mi se ne gade protivnici tvoji?
22
Mržnjom dubokom ja ih mrzim i držim ih svojim neprijateljima.
23
Pronikni me svega, Bože, srce mi upoznaj, iskušaj me i upoznaj misli moje:
24
pogledaj, ne idem li putem pogubnim i povedi me putem vječnim!