Confronta
Job 31
Scorrimento collegatoLe due colonne scorrono insieme
Job
Capitolo 31
1
Toch had ik een verbond met mijn ogen gesloten, Om niet te kijken naar een maagd.
2
Want wat is het lot, door God in den hoge beschikt, Het erfdeel door den Almachtige daarboven bepaald?
3
Het is de ondergang voor den ongerechte, Voor den boosdoener onheil!
4
Slaat Hij mijn wegen niet gade, En telt Hij al mijn schreden niet?
5
Ben ik ooit met leugens omgegaan, Of heeft zich mijn voet gerept tot bedrog?
6
God wege mij slechts op een eerlijke schaal, En Hij zal mijn onschuld moeten erkennen!
7
Indien mijn tred is afgeweken Van het rechte pad; Mijn hart mijn ogen achterna is gelopen, Of smetten aan mijn handen kleven:
8
Dan moge ik zaaien, een ander het eten, En wat ik geplant heb, worde uitgerukt!
9
Indien mijn hart is verleid door een vrouw, Ik geloerd heb aan de deur van mijn naaste:
10
Dan moge mijn vrouw voor een ander malen, En mogen anderen haar bezitten;
11
Want dat zou een schanddaad zijn, En een halszaak voor het gerecht!
12
Dan brande een vuur tot het dodenrijk En vertere heel mijn bezit!
13
Indien ik het recht van mijn slaaf heb verkracht, Of van mijn slavin, met mij in geschil:
14
Wat zou ik doen, als God Zich verhief, Wat Hem antwoorden, als Hij de zaak onderzocht?
15
Heeft Hij, die mij in de moederschoot schiep, ook hen niet gemaakt, Heeft niet Een en Dezelfde ons in haar lichaam gevormd?
16
Heb ik ooit een arme een bede geweigerd, De ogen van een weduwe laten versmachten;
17
Heb ik ooit alleen mijn brood genuttigd, En de wees daarvan niet mee laten eten?
18
Neen, van kindsbeen af bracht ik hem groot als een vader, Van de moederschoot af ben ik haar leidsman geweest.
19
Heb ik ooit een zwerver zonder kleding gezien, Of een arme zonder bedekking;
20
Hebben zijn lendenen mij niet moeten zegenen, Werd hij niet verwarmd door de wol mijner schapen?
21
Indien ik mijn hand tegen een rechtschapene ophief, Omdat ik bemerkte, dat men mij in de poort ondersteunde:
22
Dan valle mijn schouder uit het gewricht, Worde mijn arm uit het gelid gerukt;
23
Dan treffe mij de verschrikking van God, En ik houde geen stand voor zijn Majesteit!
24
Indien ik op goud mijn vertrouwen heb gesteld, Het fijnste goud mijn hoop heb genoemd;
25
Mij verheugd heb ik in de macht van mijn rijkdom, En in de geweldige winst van mijn hand:
26
Indien ik heb opgestaard naar de stralende zon, Naar de glanzende maan, die haar weg vervolgde,
27
Zodat mijn hart in het geheim werd verleid, En mijn hand mijn mond heeft gekust
28
Ook dat zou een halszaak voor het gerecht zijn geweest, Omdat ik God in den hoge had verloochend!
29
Heb ik mij in het ongeluk van mijn vijand verheugd, Of gejubeld, omdat onheil hem trof;
30
Heb ik mijn gehemelte niet verboden te zondigen, En door een verwensing zijn leven te eisen;
31
Hebben mijn tentgenoten niet gezegd: Wie verzadigt zich niet aan het vlees van zijn vijand?
32
De zwerver behoefde niet buiten te overnachten Voor den reiziger heb ik de deuren geopend.
33
Indien ik mijn misdaad voor de mensen bedekt heb, In mijn boezem mijn schuld heb verborgen,
34
Omdat ik de grote menigte vreesde, En bang was voor de verachting der geslachten: Dan moge ik verstommen, en de deur niet meer uitgaan,
35
Wie zou er dan nog naar mij horen! Zie hier mijn handtekening! De Almachtige antwoorde mij; Mijn beschuldiger schrijve zijn aanklacht neer!
36
Waarachtig, ik wil ze op mijn schouder nemen Er mij als met een krans mee omhangen;
37
Ik zal Hem mijn schreden een voor een tonen, En voor zijn aanschijn treden als een vorst!
38
Indien mijn akker tegen mij klaagde Zijn voren gezamenlijk weenden;
39
Indien ik zijn vrucht heb genoten, zonder te betalen, En zijn bezitter liet zuchten:
40
Dan mogen doornen opschieten inplaats van tarwe, En stinkend onkruid inplaats van gerst! Hier eindigen de woorden van Job.
Job
Capitolo 31
1
Ik heb een verbond gemaakt met mijn ogen; hoe zou ik dan acht gegeven hebben op een maagd?
2
Want wat is het deel Gods van boven, of de erve des Almachtigen uit de hoogten?
3
Is niet het verderf voor den verkeerde, ja, wat vreemds voor de werkers der ongerechtigheid?
4
Ziet Hij niet mijn wegen, en telt Hij niet al mijn treden?
5
Zo ik met ijdelheid omgegaan heb, en mijn voet gesneld heeft tot bedriegerij;
6
Hij wege mij op, in een rechte weegschaal, en God zal mijn oprechtigheid weten.
7
Zo mijn gang uit den weg geweken is, en mijn hart mijn ogen nagevolgd is, en aan mijn handen iets aankleeft;
8
Zo moet ik zaaien, maar een ander eten, en mijn spruiten moeten uitgeworteld worden!
9
Zo mijn hart verlokt is geweest tot een vrouw, of ik aan mijns naasten deur geloerd heb;
10
Zo moet mijn huisvrouw met een ander malen, en anderen zich over haar krommen!
11
Want dat is een schandelijke daad, en het is een misdaad bij de rechters.
12
Want dat is een vuur, hetwelk tot de verderving toe verteert, en al mijn inkomen uitgeworteld zou hebben.
13
Zo ik versmaad heb het recht mijns knechts, of mijner dienstmaagd, als zij geschil hadden met mij;
14
(Want wat zou ik doen, als God opstond? En als Hij bezoeking deed, wat zou ik Hem antwoorden?
15
Heeft Hij niet, Die mij in den buik maakte, hem ook gemaakt en Een ons in de baarmoeder bereid?)
16
Zo ik den armen hun begeerte onthouden heb, of de ogen der weduwe laten versmachten;
17
En mijn bete alleen gegeten heb, zodat de wees daarvan niet gegeten heeft;
18
(Want van mijn jonkheid af is hij bij mij opgetogen, als bij een vader, en van mijner moeders buik af heb ik haar geleid;)
19
Zo ik iemand heb zien omkomen, omdat hij zonder kleding was, en dat de nooddruftige geen deksel had;
20
Zo zijn lenden mij niet gezegend hebben, toen hij van de vellen mijner lammeren verwarmd werd;
21
Zo ik mijn hand tegen den wees bewogen heb, omdat ik in de poort mijn hulp zag;
22
Mijn schouder valle van het schouderbeen, en mijn arm breke van zijn pijp af!
23
Want het verderf Gods was bij mij een schrik, en ik vermocht niet vanwege Zijn hoogheid.
24
Zo ik het goud tot mijn hoop gezet heb, of tot het fijn goud gezegd heb: Gij zijt mijn vertrouwen;
25
Zo ik blijde ben geweest, omdat mijn vermogen groot was, en omdat mijn hand geweldig veel verkregen had;
26
Zo ik het licht aangezien heb, wanneer het scheen, of de maan heerlijk voortgaande;
27
En mijn hart verlokt is geweest in het verborgen, dat mijn hand mijn mond gekust heeft;
28
Dat ware ook een misdaad bij den rechter; want ik zou den God van boven verzaakt hebben.
29
Zo ik verblijd ben geweest in de verdrukking mijns haters, en mij opgewekt heb, als het kwaad hem vond;
30
(Ook heb ik mijn gehemelte niet toegelaten te zondigen, mits door een vloek zijn ziel te begeren).
31
Zo de lieden mijner tent niet hebben gezegd: Och, of wij van zijn vlees hadden, wij zouden niet verzadigd worden;
32
De vreemdeling overnachtte niet op de straat; mijn deuren opende ik naar den weg;
33
Zo ik, gelijk Adam, mijn overtredingen bedekt heb, door eigenliefde mijn misdaad verbergende!
34
Zeker, ik kon wel een grote menigte geweldiglijk onderdrukt hebben; maar de verachtste der huisgezinnen zou mij afgeschrikt hebben; zodat ik gewezen zou hebben, en ter deure niet uitgegaan zijn.
35
Och, of ik een hadde, die mij hoorde! Zie, mijn oogmerk is, dat de Almachtige mij antwoorde, en dat mijn tegenpartij een boek schrijve.
36
Zou ik het niet op mijn schouder dragen? Ik zou het op mij binden als een kroon.
37
Het getal mijner treden zou ik hem aanwijzen; als een vorst zou ik tot hem naderen.
38
Zo mijn land tegen mij roept, en zijn voren te zamen wenen;
39
Zo ik zijn vermogen gegeten heb zonder geld, en de ziel zijner akkerlieden heb doen hijgen;
40
Dat voor tarwe distelen voortkomen, en voor gerst stinkkruid! De woorden van Job hebben een einde.