Confronta
Psalmen 18
Scorrimento collegatoLe due colonne scorrono insieme
Psalmen
Capitolo 18
1
Voor den opperzangmeester, een psalm van David, den knecht des HEEREN, die de woorden dezes lieds tot den HEERE gesproken heeft, ten dage, als hem de HEERE gered had uit de hand van al zijn vijanden, en uit de hand van Saul. (18:2) Hij zeide dan: Ik zal U hartelijk liefhebben, HEERE, mijn Sterkte!
2
(18:3) De HEERE is mijn Steenrots, en mijn Burg, en mijn Uithelper; mijn God, mijn Rots, op Welken ik betrouw; mijn Schild, en de Hoorn mijns heils, mijn Hoog Vertrek.
3
(18:4) Ik riep den HEERE aan, die te prijzen is, en werd verlost van mijn vijanden.
4
(18:5) Banden des doods hadden mij omvangen, en beken Belials verschrikten mij.
5
(18:6) Banden der hel omringden mij, strikken des doods bejegenden mij.
6
(18:7) Als mij bange was, riep ik den HEERE aan, en riep tot mijn God; Hij hoorde mijn stem uit Zijn paleis, en mijn geroep voor Zijn aangezicht kwam in Zijn oren.
7
(18:8) Toen daverde en beefde de aarde, en de gronden der bergen beroerden zich en daverden, omdat Hij ontstoken was.
8
(18:9) Rook ging op van Zijn neus, en een vuur uit Zijn mond verteerde; kolen werden daarvan aangestoken.
9
(18:10) En Hij boog den hemel, en daalde neder, en donkerheid was onder Zijn voeten.
10
(18:11) En Hij voer op een cherub, en vloog; ja, Hij vloog snellijk op de vleugelen des winds.
11
(18:12) Duisternis zette Hij tot Zijn verberging; rondom Hem was Zijn tent, duisterheid der wateren, wolken des hemels.
12
(18:13) Van den glans, die voor Hem was, dreven Zijn wolken daarhenen, hagel en vurige kolen.
13
(18:14) En de HEERE donderde in den hemel, en de Allerhoogste gaf Zijn stem, hagel en vurige kolen.
14
(18:15) En Hij zond Zijn pijlen uit, en verstrooide ze; en Hij vermenigvuldigde de bliksemen, en verschrikte ze.
15
(18:16) En de diepe kolken der wateren werden gezien, en de gronden der wereld werden ontdekt, van Uw schelden, o HEERE! van het geblaas des winds van Uw neus.
16
(18:17) Hij zond van de hoogte, Hij nam mij, Hij trok mij op uit grote wateren.
17
(18:18) Hij verloste mij van mijn sterken vijand, en van mijn haters, omdat zij machtiger waren dan ik.
18
(18:19) Zij hadden mij bejegend ten dage mijns ongevals; maar de HEERE was mij tot een Steunsel.
19
(18:20) En Hij voerde mij uit in de ruimte, Hij rukte mij uit, want Hij had lust aan mij.
20
(18:21) De HEERE vergold mij naar mijn gerechtigheid, Hij gaf mij weder naar de reinigheid mijner handen.
21
(18:22) Want ik heb des HEEREN wegen gehouden, en ben van mijn God niet goddelooslijk afgegaan.
22
(18:23) Want al Zijn rechten waren voor mij, en Zijn inzettingen deed ik niet van mij weg.
23
(18:24) Maar ik was oprecht bij Hem, en ik wachtte mij voor mijn ongerechtigheid.
24
(18:25) Zo gaf mij de HEERE weder naar mijn gerechtigheid, naar de reinigheid mijner handen, voor Zijn ogen.
25
(18:26) Bij den goedertierene houdt Gij U goedertieren, bij den oprechten man houdt Gij U oprecht.
26
(18:27) Bij den reine houdt Gij U rein, maar bij den verkeerde bewijst Gij U een Worstelaar.
27
(18:28) Want Gij verlost het bedrukte volk, maar de hoge ogen vernedert Gij.
28
(18:29) Want Gij doet mijn lamp lichten; de HEERE, mijn God, doet mijn duisternis opklaren.
29
(18:30) Want met U loop ik door een bende, en met mijn God spring ik over een muur.
30
(18:31) Gods weg is volmaakt; de rede des HEEREN is doorlouterd; Hij is een Schild allen, die op Hem betrouwen.
31
(18:32) Want wie is God, behalve de HEERE? En wie is een Rotssteen, dan alleen onze God?
32
(18:33) Het is God, die mij met kracht omgordt; en Hij heeft mijn weg volkomen gemaakt.
33
(18:34) Hij maakt mijn voeten gelijk als der hinden, en Hij stelt mij op mijn hoogten.
34
(18:35) Hij leert mijn handen ten strijde, zodat een stalen boog met mijn armen verbroken is.
35
(18:36) Ook hebt Gij mij het schild Uws heils gegeven, en Uw rechterhand heeft mij ondersteund, en Uw zachtmoedigheid heeft mij groot gemaakt.
36
(18:37) Gij hebt mijn voetstap ruim gemaakt onder mij, en mijn enkelen hebben niet gewankeld.
37
(18:38) Ik vervolgde mijn vijanden, en trof hen aan; en ik keerde niet weder, totdat ik hen verdaan had.
38
(18:39) Ik doorstak hen, dat zij niet weder konden opstaan; zij vielen onder mijn voeten.
39
(18:40) Want Gij omgorddet mij met kracht ten strijde; Gij deedt onder mij nederbukken, die tegen mij opstonden.
40
(18:41) En Gij gaaft mij den nek mijner vijanden, en mijn haters, die vernielde ik.
41
(18:42) Zij riepen, maar er was geen verlosser; tot den HEERE, maar Hij antwoordde hun niet.
42
(18:43) Toen vergruisde ik hen als stof voor den wind; ik ruimde hen weg als slijk der straten.
43
(18:44) Gij hebt mij uitgeholpen van de twisten des volks; Gij hebt mij gesteld tot een hoofd der heidenen; het volk, dat ik niet kende, heeft mij gediend.
44
(18:45) Zo haast als hun oor van mij hoorde, hebben zij mij gehoorzaamd; vreemden hebben zich mij geveinsdelijk onderworpen.
45
(18:46) Vreemden zijn vervallen, en hebben gesidderd uit hun sloten.
46
(18:47) De HEERE leeft, en geloofd zij mijn Rotssteen, en verhoogd zij de God mijns heils!
47
(18:48) De God, Die mij volkomen wraak geeft, en de volken onder mij brengt;
48
(18:49) Die mij uithelpt van mijn vijanden; ja, Gij verhoogt mij boven degenen, die tegen mij opstaan; Gij redt mij van den man des gewelds.
49
(18:50) Daarom zal ik U, o HEERE! loven onder de heidenen; en Uw Naam zal ik psalmzingen;
50
(18:51) Die de verlossingen Zijns konings groot maakt, en goedertierenheid doet aan Zijn gezalfde, aan David en aan zijn zaad tot in eeuwigheid.
Žalmy
Capitolo 18
1
Přednímu zpěváku, služebníka Hospodinova Davida, kterýž mluvil Hospodinu slova písně této v ten den, v němž ho vysvobodil Hospodin z ruky všech nepřátel jeho i z ruky Saulovy, a řekl:
2
Z vnitřnosti srdce miluji tě, Hospodine, sílo má.
3
Hospodin skála má a hrad můj, i vysvoboditel můj, Bůh silný můj, skála má, v němž naději skládám, štít můj a roh spasení mého, mé útočiště.
4
Chvály hodného vzýval jsem Hospodina, a od nepřátel svých byl jsem vyproštěn.
5
Obklíčilyť mne byly bolesti smrti, a proudové nešlechetných předěsili mne.
6
Bylyť jsou mne obklíčily bolesti hrobu, osídla smrti zachvátila mne.
7
V úzkosti své vzýval jsem Hospodina, a k Bohu svému volal jsem, i vyslyšel z chrámu svého hlas můj, a volání mé před oblíčejem jeho přišlo v uši jeho.
8
Tehdy pohnula se a zatřásla země, základové hor pohnuli se, a třásli se pro rozhněvání jeho.
9
Dým vystupoval z chřípí jeho, a oheň zžírající z úst jeho, od něhož se uhlí rozpálilo.
10
Nakloniv nebes, sstoupil, a mrákota byla pod nohami jeho.
11
A sedě na cherubínu, letěl, letěl na peří větrovém.
12
Udělal sobě z temností skrýši, vůkol sebe stánek svůj z temných vod a hustých oblaků.
13
Od blesku před ním oblakové jeho rozehnáni jsou, krupobití i uhlí řeřavé.
14
I hřímal na nebi Hospodin, a Nejvyšší vydal zvuk svůj, i krupobití a uhlí řeřavé.
15
Vystřelil i střely své, a rozptýlil je, a blýskáním častým porazil je.
16
I ukázaly se hlubiny vod, a odkryti jsou základové okršlku pro žehrání tvé, Hospodine, pro dchnutí větru chřípí tvých.
17
Poslav s výsosti, uchopil mne, vytáhl mne z velikých vod.
18
Vytrhl mne od nepřítele mého silného, a od těch, kteříž mne nenáviděli, ačkoli silnější mne byli.
19
Předstihliť jsou mne byli v den trápení mého, ale Hospodin byl mi podpora.
20
Kterýž vyvedl mne na prostranno, vytrhl mne, nebo mne sobě oblíbil.
21
Odplatil mi Hospodin podlé spravedlnosti mé, podlé čistoty rukou mých nahradil mi.
22
Nebo jsem ostříhal cest Hospodinových, aniž jsem se bezbožně strhl Boha svého.
23
Všickni zajisté soudové jeho jsou přede mnou, a ustanovení jeho neodložil jsem od sebe.
24
Nýbrž upřímě choval jsem se k němu, a vystříhal jsem se nepravosti své.
25
Protož odplatil mi Hospodin podlé spravedlnosti mé, podlé čistoty rukou mých, kteráž jest před očima jeho.
26
Ty, Pane, s milosrdným milosrdně nakládáš, a k člověku upřímému upřímě se máš.
27
K sprostnému sprostně se ukazuješ, a s převráceným převráceně zacházíš.
28
Lid pak ssoužený vysvobozuješ, a oči vysoké snižuješ.
29
Ty zajisté rozsvěcuješ svíci mou; Hospodin Bůh můj osvěcuje temnosti mé.
30
Nebo v tobě proběhl jsem vojsko, a v Bohu svém přeskočil jsem i zed.
31
Boha tohoto silného cesta jest dokonalá, výmluvnosti Hospodinovy jsou přečištěné, onť jest štít všech, kteříž v něho doufají.
32
Nebo kdo jest Bohem kromě Hospodina, a kdo skalou kromě Boha našeho?
33
Ten Bůh silný přepasuje mne udatností, a činí dokonalou cestu mou.
34
Èiní nohy mé jako laní, a na vysokostech mých postavuje mne.
35
Učí ruce mé boji, tak že lámi i lučiště ocelivé rukama svýma.
36
Tys mi také dodal štítu spasení svého, a pravice tvá podpírala mne, a dobrotivost tvá mne zvelebila.
37
Rozšířil jsi krokům mým místo pode mnou, a nepodvrtly se nohy mé.
38
Honil jsem nepřátely své, a postihl jsem je, aniž jsem se navrátil, až jsem je vyhubil.
39
Tak jsem je zranil, že nemohli povstati, padše pod nohy mé.
40
Ty jsi zajisté mne přepásal udatností k boji, povstávající proti mně sehnul jsi pode mne.
41
Nýbrž dals mi šíji nepřátel mých, abych ty, kteříž mne nenáviděli, vyplénil.
42
Volaliť jsou, ale nebylo spomocníka k Hospodinu, ale nevyslyšel jich.
43
I potřel jsem je jako prach u povětří, jako bláto na ulicích rozšlapal jsem je.
44
Ty jsi mne vyprostil z různic lidu, a postavils mne v hlavu národům; lid, kteréhož jsem neznal, sloužil mi.
45
Jakž jen zaslechli, uposlechli mne, cizozemci lhali mi.
46
Cizozemci svadli a třásli se v ohradách svých.
47
Živť jest Hospodin, a požehnaná skála má; protož buď vyvyšován Bůh spasení mého,
48
Bůh silný, kterýž mi pomsty poroučí, a podmaňuje mi lidi.
49
Ty jsi vysvoboditel můj z moci nepřátel mých, také i nad povstávající proti mně vyvýšils mne, a od člověka ukrutného vyprostils mne.
50
A protož chváliti tě budu mezi národy, ó Hospodine, a jménu tvému žalmy prozpěvovati,
51
Kterýž tak důstojně vysvobozuješ krále svého, a činíš milosrdenství pomazanému svému Davidovi, i semeni jeho až na věky.