Confronta
Psalmen 35
Scorrimento collegatoLe due colonne scorrono insieme
Psalmen
Capitolo 35
1
Een psalm van David. Twist, HEERE! met mijn twisters; strijd met mijn bestrijders.
2
Grijp het schild en de rondas, en sta op tot mijn hulp.
3
En breng de spies voort, en sluit den weg toe, mijn vervolgers tegemoet; zeg tot mijn ziel: Ik ben uw Heil.
4
Laat hen beschaamd en te schande worden, die mijn ziel zoeken; laat hen achterwaarts gedreven en schaamrood worden, die kwaad tegen mij bedenken.
5
Laat hen worden als kaf voor den wind, en de Engel des HEEREN drijve hen weg.
6
Hun weg zij duister en gans slibberig; en de Engel des HEEREN vervolge hen.
7
Want zij hebben zonder oorzaak de groeve van hun net voor mij verborgen; zij hebben zonder oorzaak gegraven voor mijn ziel.
8
De verwoesting overkome hem, dat hij het niet wete, en zijn net, dat hij verborgen heeft, vange hemzelven; hij valle daarin met verwoesting.
9
Zo zal mijn ziel zich verheugen in den HEERE; zij zal vrolijk zijn in Zijn heil.
10
Al mijn beenderen zullen zeggen: HEERE, wie is U gelijk! U, Die den ellendige redt van dien, die sterker is dan hij, en den ellendige en nooddruftige van zijn berover.
11
Wrevelige getuigen staan er op; hetgeen ik niet weet, eisen zij van mij.
12
Zij vergelden mij kwaad voor goed, de beroving mijner ziel.
13
Mij aangaande daarentegen, als zij krank waren, was een zak mijn kleed; ik kwelde mijn ziel met vasten, en mijn gebed keerde weder in mijn boezem.
14
Ik ging steeds, alsof het een vriend, alsof het mij een broeder geweest ware; ik ging gebukt in het zwart, als een, die over zijn moeder treurt.
15
Maar als ik hinkte, waren zij verblijd, en verzamelden zich; zij verzamelden zich tot mij als geslagenen, en ik merkte niets; zij scheurden hun klederen, en zwegen niet stil.
16
Onder de huichelende spotachtige tafelbroeders knersten zij over mij met hun tanden.
17
HEERE! hoe lang zult Gij toezien? Breng mijn ziel weder van hunlieder verwoestingen, mijn eenzame van de jonge leeuwen.
18
Zo zal ik U loven in de grote gemeente; onder machtig veel volks zal ik U prijzen.
19
Laat hen zich niet verblijden over mij, die mij om valse oorzaken vijanden zijn; noch wenken met de ogen, die mij zonder oorzaak haten.
20
Want zij spreken niet van vrede, maar zij bedenken bedriegelijke zaken tegen de stillen in het land.
21
En zij sperren hun mond wijd op tegen mij; zij zeggen: Ha, ha, ons oog heeft het gezien!
22
HEERE! Gij hebt het gezien, zwijg niet; HEERE! wees niet verre van mij.
23
Ontwaak en word wakker tot mijn recht; mijn God en HEERE! tot mijn twistzaak.
24
Doe mij recht naar Uw gerechtigheid, HEERE, mijn God! en laat hen zich over mij niet verblijden.
25
Laat hen niet zeggen in hun hart: Heah, onze ziel! laat hen niet zeggen: Wij hebben hem verslonden!
26
Laat hen beschaamd en te zamen schaamrood worden, die zich in mijn kwaad verblijden; laat hen met schaamte en schande bekleed worden, die zich tegen mij groot maken.
27
Laat hen vrolijk zingen en verblijd zijn, die lust hebben tot mijn gerechtigheid; en laat hen geduriglijk zeggen: Groot gemaakt zij de HEERE, Die lust heeft tot den vrede Zijns knechts!
28
Zo zal mijn tong vermelden Uw gerechtigheid, en Uw lof den gansen dag.
Žalmy
Capitolo 35
1
Žalm Davidův. Suď se, Hospodine, s těmi, kteříž se se mnou soudí; bojuj proti těm, kteříž proti mně bojují.
2
Pochyť štít a pavézu, a povstaň mi ku pomoci.
3
Vezmi i kopí, a vyjdi vstříc těm, kteříž táhnou proti mně. Rciž duši mé: Spasení tvé jáť jsem.
4
Nechať se zahanbí a zapýří ti, kteříž hledají duše mé; zpět ať jsou obráceni a zahanbeni ti, kteříž mi zlé obmýšlejí.
5
Ať jsou jako plevy před větrem, a anděl Hospodinův rozptylujž je.
6
Cesta jejich budiž temná a plzká, a anděl Hospodinův stihej je.
7
Nebo jsou bez příčiny polékli v jámě osídlo své, bez příčiny vykopali jámu duši mé.
8
Připadniž na ně setření, jehož se nenadáli, a sít jejich, kterouž ukryli, ať je uloví; s hřmotem ať do ní vpadnou.
9
Duše má pak ať se veselí v Hospodinu, a ať raduje se v spasení jeho.
10
A tuť všecky kosti mé řeknou: Hospodine, kdo jest podobný tobě, ješto vytrhuješ ztrápeného z moci toho, kterýž nad něj silnější jest, tolikéž chudého a nuzného od toho, kterýž ho násilně loupí?
11
Povstávají svědkové lživí, a na to, o čemž nevím, dotazují se mne.
12
Zlým za dobré mi se odplacují, duše mé zbaviti mne chtíce,
13
Ježto já v nemoci jejich pytlem jsem se přiodíval, duši svou postem trápil, a sám u sebe za ně často se modlil.
14
Jako k příteli, jako k bratru vlastnímu jsem chodíval; jakožto ten, kterýž po matce kvílí, smutek nesa, tak jsem se ponižoval.
15
Ale oni z mého zlého radovali se, a rotili se; shromažďovali se proti mně i ti nejnevážnější, o čemž jsem nevěděl; utrhali mi, a nemlčeli.
16
S pokrytci, posměvači, fatkáři škřipěli na mne zuby svými.
17
Pane, dlouho-liž se dívati budeš? Vytrhni duši mou od zhouby jejich, od lvů jedinkou mou.
18
I budu tě oslavovati v shromáždění velikém, ve množství lidu tebe chváliti budu.
19
Nechažť se nade mnou neradují ti, kteříž bezprávně ke mně se nepřátelsky mají; ti, kteříž mne nenávidí bez příčiny, ať nemhourají očima.
20
Neboť nemluví ku pokoji, ale proti pokojným na zemi slova lstivá vymýšlejí.
21
Anobrž rozdírají proti mně ústa svá, a říkají: Hahá, hahá, jižť vidí oko naše.
22
Vidíš ty to, Hospodine, neodmlčujž se, Pane, nevzdalujž se ode mne.
23
Probudiž se a prociť k soudu mému, Bože můj a Pane můj, k obhájení pře mé.
24
Suď mne podlé spravedlnosti své, Hospodine Bože můj, ať se neradují nade mnou.
25
Ať neříkají v srdci svém: Měhoděk duši naší; ať neříkají: Sehltili jsme jej.
26
Ale ať se zahanbí a zapýří všickni radující se mému zlému, v stud a hanbu ať jsou oblečeni ti, kteříž se zpínají proti mně.
27
Ti pak, kteříž mi přejí mé spravedlnosti, ať plésají, a radují se, a ať říkají vždycky: Veleslaven budiž Hospodin, kterýž přeje pokoje služebníku svému.
28
I můj jazyk ohlašovati bude spravedlnost tvou, a na každý den chválu tvou.