Confronta
Psalmen 73
Scorrimento collegatoLe due colonne scorrono insieme
Psalmen
Capitolo 73
1
Een psalm van Asaf. Immers is God Israel goed, dengenen, die rein van harte zijn.
2
Maar mij aangaande, mijn voeten waren bijna uitgeweken; mijn treden waren bijkans uitgeschoten.
3
Want ik was nijdig op de dwazen, ziende der goddelozen vrede.
4
Want er zijn geen banden tot hun dood toe, en hun kracht is fris.
5
Zij zijn niet in de moeite als andere mensen, en worden met andere mensen niet geplaagd.
6
Daarom omringt hen de hovaardij als een keten; het geweld bedekt hen als een gewaad.
7
Hun ogen puilen uit van vet; zij gaan de inbeeldingen des harten te boven.
8
Zij mergelen de lieden uit, en spreken boselijk van verdrukking; zij spreken uit de hoogte.
9
Zij zetten hun mond tegen den hemel, en hun tong wandelt op de aarde.
10
Daarom keert zich Zijn volk hiertoe, als hun wateren eens vollen bekers worden uitgedrukt,
11
Dat zij zeggen: Hoe zou het God weten, en zou er wetenschap zijn bij den Allerhoogste?
12
Ziet, dezen zijn goddeloos; nochtans hebben zij rust in de wereld; zij vermenigvuldigen het vermogen.
13
Immers heb ik te vergeefs mijn hart gezuiverd, en mijn handen in onschuld gewassen.
14
Dewijl ik den gansen dag geplaagd ben, en mijn straffing is er alle morgens.
15
Indien ik zou zeggen: Ik zal ook alzo spreken; ziet, zo zou ik trouweloos zijn aan het geslacht Uwer kinderen.
16
Nochtans heb ik gedacht om dit te mogen verstaan; maar het was moeite in mijn ogen;
17
Totdat ik in Gods heiligdommen inging, en op hun einde merkte.
18
Immers zet Gij hen op gladde plaatsen; Gij doet hen vallen in verwoestingen.
19
Hoe worden zij als in een ogenblik tot verwoesting, nemen een einde, worden te niet van verschrikkingen!
20
Als een droom na het ontwaken! Als Gij opwaakt, o Heere, dan zult Gij hun beeld verachten.
21
Als mijn hart opgezwollen was, en ik in mijn nieren geprikkeld werd,
22
Toen was ik onvernuftig, en wist niets; ik was een groot beest bij U.
23
Ik zal dan geduriglijk bij U zijn; Gij hebt mijn rechterhand gevat;
24
Gij zult mij leiden door Uw raad; en daarna zult Gij mij in heerlijkheid opnemen.
25
Wien heb ik nevens U in den hemel? Nevens U lust mij ook niets op de aarde!
26
Bezwijkt mijn vlees en mijn hart, zo is God de Rotssteen mijns harten, en mijn Deel in eeuwigheid.
27
Want ziet, die verre van U zijn, zullen vergaan; Gij roeit uit, al wie van U afhoereert;
28
Maar mij aangaande, het is mij goed nabij God te wezen; ik zet mijn betrouwen op den Heere HEERE, om al Uw werken te vertellen.
Žalmy
Capitolo 73
1
Žalm Azafovi. Jistě žeť jest Bůh dobrý Izraelovi, těm, kteříž jsou čistého srdce.
2
Ale nohy mé téměř se byly ušinuly, o málo, že by byli sklouzli krokové moji,
3
Když jsem horlil proti bláznivým, vida štěstí nešlechetných.
4
Nebo nebývají vázáni až k smrti, ale zůstává v cele síla jejich.
5
V práci lidské nejsou, a s lidmi trestáni nebývají.
6
Protož otočeni jsou pýchou jako halží, a ukrutností jako rouchem ozdobným přiodíni.
7
Vysedlo tukem oko jejich; majíce hojnost nad pomyšlení srdce,
8
Rozpustilí jsou, a mluví zlostně, o nátisku velmi pyšně mluví.
9
Stavějí proti nebi ústa svá, a jazyk jejich po zemi se vozí.
10
A protož na to přichází lid jeho, když se jim vody až do vrchu nalívá,
11
Že říkají: Jakť má o tom věděti Bůh silný? Aneb zdaž jest to známé Nejvyššímu?
12
Nebo aj, ti bezbožní jsouce, mají pokoj v světě, a dosahují zboží.
13
Nadarmo tedy v čistotě chovám srdce své, a v nevinnosti ruce své umývám.
14
Poněvadž každý den trestán bývám, a kázeň přichází na mne každého jitra.
15
Řeknu-li: Vypravovati budu věci takové, hle, rodina synů tvých dí, že jsem jim křiv.
16
Chtěl jsem to rozumem vystihnouti, ale vidělo mi se pracno.
17
Až jsem všel do svatyní Boha silného, tu jsem srozuměl poslední věci jejich.
18
Jistě že jsi je na místech plzkých postavil, a uvržeš je v spustliny.
19
Aj, jakť přicházejí na spuštění jako v okamžení! Mizejí a hynou hrůzami,
20
Jako snové tomu, kdož procítí; Pane, když je probudíš, obraz ten jejich za nic položíš.
21
Když zhořklo srdce mé, a ledví má bodena byla,
22
Nesmyslný jsem byl, aniž jsem co znal, jako hovádko byl jsem před tebou.
23
A však vždycky jsem byl s tebou, nebo jsi mne ujal za mou pravici.
24
Podlé rady své veď mne, a potom v slávu přijmeš mne.
25
Kohož bych měl na nebi? A mimo tebe v žádném líbosti nemám na zemi.
26
Ač tělo i srdce mé hyne, skála srdce mého, a díl můj Bůh jest na věky.
27
Nebo aj, ti, kteříž se vzdalují tebe, zahynou; vytínáš ty, kteříž cizoloží odcházením od tebe.
28
Ale mně nejlépe jest přídržeti se Boha; pročež skládám v Panovníku Hospodinu doufání své, abych vypravoval všecky skutky jeho.