Comparer
1 Korinćanima 13
Défilement liéLes deux colonnes défilent ensemble
1 Korinćanima
Chapitre 13
1
Kad bih sve jezike ljudske govorio i anđeoske, a ljubavi ne bih imao, bio bih mjed što ječi ili cimbal što zveči.
2
Kad bih imao dar prorokovanja i znao sva otajstva i sve spoznanje; i kad bih imao svu vjeru da bih i gore premještao, a ljubavi ne bih imao - ništa sam!
3
I kad bih razdao sav svoj imutak i kad bih predao tijelo svoje da se sažeže, a ljubavi ne bih imao - ništa mi ne bi koristilo.
4
Ljubav je velikodušna, dobrostiva je ljubav, ne zavidi, ljubav se ne hvasta, ne nadima se;
5
nije nepristojna, ne traži svoje, nije razdražljiva, ne pamti zlo;
6
ne raduje se nepravdi, a raduje se istini;
7
sve pokriva, sve vjeruje, svemu se nada, sve podnosi.
8
Ljubav nikad ne prestaje. Prorokovanja? Uminut će. Jezici? Umuknut će. Spoznanje? Uminut će.
9
Jer djelomično je naše spoznanje, i djelomično prorokovanje.
10
A kada dođe ono savršeno, uminut će ovo djelomično.
11
Kad bijah nejače, govorah kao nejače, mišljah kao nejače, rasuđivah kao nejače. A kad postadoh zreo čovjek, odbacih ono nejačko.
12
Doista, sada gledamo kroza zrcalo, u zagonetki, a tada - licem u lice! Sada spoznajem djelomično, a tada ću spoznati savršeno, kao što sam i spoznat!
13
A sada: ostaju vjera, ufanje i ljubav - to troje - ali najveća je među njima ljubav.
1 Korintiers
Chapitre 13
1
Al spreek ik de talen van mensen en engelen, Maar ik heb de liefde niet: Ik ben een rinkelend bekken, Of een rammelend cymbaal.
2
Al heb ik de gave der profetie, Al bezit ik alle geheimen en kennis, Al heb ik het volle geloof, dat bergen verzet: Zonder liefde ben ik niets.
3
Al schenk ik weg al wat ik heb, Al geef ik mijn lichaam, om mij te laten verbranden: Zo ik de liefde niet heb, Het dient mij tot niets.
4
De liefde is geduldig, De liefde is goedertieren, De liefde is niet afgunstig, Niet pronkzuchtig, niet verwaand.
5
Zij handelt niet onedel, En zoekt zichzelve niet, Zij laat zich niet verbitteren, En rekent het kwade niet aan.
6
Over onrecht is zij niet blijde, Maar over de waarheid verheugd.
7
Alles bedekt zij, alles gelooft zij, Alles hoopt zij, alles duldt zij.
8
De liefde: zij vergaat nimmer! Maar profetieën: zij houden op, En talen: zij zullen verstommen, En kennis: zij zal vergaan.
9
Want ons kennen is ten halve, Ons profeteren slechts ten dele;
10
Maar komt eens het volmaakte, Het onvolmaakte verdwijnt.
11
Toen ik een kind was, sprak ik als kind, Voelde ik als kind, dacht ik als kind;
12
Nu ik een man ben, Leg ik het kinderlijke af. Thans zien wij in een wazige spiegel; Straks aangezicht tot aangezicht. Thans ken ik slechts ten halve; Straks ten volle, zoals ik zelf ben gekend.
13
Zo blijven bestaan Geloof, hoop en liefde, Drie in getal; Maar de grootste daarvan is de liefde.