Comparer
Jobu 5
Défilement liéLes deux colonnes défilent ensemble
Jobu
Chapitre 5
1
Ded zazivlji! Zar će ti se tko odazvat'? Kojem li se svecu misliš sad obratit'?
2
Doista, budalu njegov bijes ubija, luđaka će sasvim skončat ljubomora.
3
Bezumnika vidjeh kako korijen pušta, al' prokletstvo skoro na kuću mu pade.
4
Njegovi su sinci daleko od spasa, njih nezaštićene na Vratima tlače.
5
Ljetinu njihovu pojedoše gladni, sam Bog ju je njima oteo iz usta, a žedni hlepe za njihovim dobrima.
6
Ne, opačina ne izbija iz zemlje, nit' nevolja iz tla može nići sama,
7
nego čovjek rađa muku i nevolju kao što let orlov teži u visinu.
8
Al' ja bih se ipak Bogu utekao i pred njime stvar bih svoju razložio.
9
Nedokučiva on djela silna stvori, čudesa koja se izbrojit' ne mogu.
10
On kišom rosi po svem licu zemljinu i vodu šalje da nam polja natapa.
11
Da bi ponižene visoko digao, da bi ojađene srećom obdario,
12
redom ruši ono što lukavci smisle, što god započeli, on im izjalovi.
13
On hvata mudre u njihovu lukavstvu, naume spletkara obraća u ništa.
14
Posred bijela dana zapadnu u tamu, pipaju u podne kao usred noći.
15
On iz njinih ralja izbavlja jadnika, iz silničkih ruku diže siromaha.
16
Tako se pokaže nada nevoljniku, i nepravda mora zatvoriti usta.
17
Da, blago čovjeku koga Bog odbaci! Stoga ti ne prezri karanje Svesilnog!
18
On ranjava, ali i ranu povija, udara i svojom zacjeljuje rukom.
19
Iz šest će nevolja tebe izbaviti, ni u sedmoj zlo te dotaknuti neće.
20
U gladi, od smrti on će te spasiti, a u ratu, oštru će te otet maču.
21
Biču zla jezika uklonit će tebe, ispred otimača bez straha ćeš biti.
22
Suši i studeni ti ćeš se smijati i od divljih zvijeri strahovati nećeš.
23
Sklopit' ti ćeš savez s kamenjem na njivi, zvjerad divlja s tobom u miru će biti.
24
U šatoru svome mir ćeš uživati, dom svoj kad pohodiš netaknut će stajat.
25
Koljeno ćeš svoje gledat' gdje se množi i potomstvo gdje ti kao trava raste.
26
U grob ti ćeš leći kada budeš zreo, kao što se žito snosi kad dozori.
27
Sve motrismo ovo: istina je živa! zato sve za dobro svoje ti poslušaj.”
Job
Chapitre 5
1
Roep maar: er is niemand, die u antwoord geeft; Tot wien van de heiligen wilt ge u wenden?
2
Het is dus de wrevel, die den dwaas vermoordt, De gramschap doodt dus den zot.
3
Ik heb den dwaas wel wortel zien schieten, Maar plotseling verrotte zijn akker;
4
Zijn kinderen werden van hulp verstoken, Reddeloos vertrapt in de poort;
5
Wat zij hebben geoogst, eet een hongerige op, En de dorstige rooft en drinkt de melk van hun kudde
6
Want het kwaad schiet niet op uit het stof, En de rampspoed ontspruit uit de aarde niet:
7
Maar het is de mens, die zichzelf de rampspoed verwekt, Zoals de vonken naar boven spatten!
8
Ik, ik wend mij tot God, En leg mijn zaak aan de Godheid voor:
9
Hij, die grootse en ondoorgrondelijke dingen wrocht En ontelbare wonderen;
10
Die regen over de aarde zendt, En water over de velden giet;
11
Die de nederigen op de hoogte verheft, En treurenden het hoogste geluk doet smaken.
12
Die de plannen der sluwen verijdelt, Zodat hun handen de ontwerpen niet ten uitvoer brengen;
13
Die de wijzen vangt in hun eigen list, Zodat de toeleg der slimmen mislukt,
14
En midden op de dag zij op duisternis stuiten, En rondtasten op klaarlichte dag, zoals in de nacht;
15
Maar die de geplaagden redt uit hun hand, Den arme uit de greep van den sterke:
16
Zodat er weer hoop voor den zwakke is, En het onrecht de mond sluit.
17
Gelukkig, gij mens, dien God kastijdt: Versmaad dus de straf van den Almachtige niet!
18
Want Hij wondt, maar verbindt, Hij kwetst, maar zijn handen genezen.
19
Uit zes noden zal Hij u redden, En in de zevende treft u geen kwaad:
20
In hongersnood redt Hij u van de dood, In de oorlog uit de greep van het zwaard;
21
Gij zijt veilig voor de gesel der tong, Zonder vrees voor het dreigend geweld.
22
Met geweld en gebrek zult ge lachen, Voor wilde beesten niet vrezen:
23
Want ge hebt een verbond met de stenen op het veld, En het wild gedierte leeft in vriendschap met u
24
Dan weet ge, dat uw tent in vrede is, Ge niets vermist, als ge uw woning doorzoekt;
25
Dan weet ge, dat uw nageslacht talrijk zal zijn, Uw spruiten als het gras op het veld.
26
Eerst in uw ouderdom daalt ge ten grave, Zoals de schoof wordt binnengehaald, als het tijd is!
27
Zie, dit hebben we nagespeurd, en zó is het; Luister er naar, en neem het ter harte!