Comparer
Job 36
Défilement liéLes deux colonnes défilent ensemble
Job
Chapitre 36
1
Vierde rede: mag de mens God ter verantwoording roepen? Elihoe vervolgde, en sprak:
2
Heb nog een weinig geduld, en ik zal u onderrichten, Want er valt nog genoeg ten gunste van de Godheid te zeggen;
3
Ik wil mijn kennis tot het uiterste voeren, Om mijn Schepper te rechtvaardigen.
4
Neen, mijn woorden liegen niet: Ge hebt met iemand te doen, die het eerlijk meent.
5
Ja, God is groot: Hij veracht den rechtschapene niet;
6
Machtig: Hij laat den boze niet leven! Hij verschaft aan de verdrukten hun recht,
7
Van de rechtvaardigen wendt Hij zijn ogen niet af; Hij zet ze bij koningen op de troon, Hoog plaatst Hij hun zetel voor eeuwig!
8
Maar worden zij in boeien geklonken, In koorden van ellende gevangen,
9
Dan brengt Hij hun daardoor hun gedrag onder het oog, En hun zonden uit hoogmoed ontstaan;
10
Zo opent Hij hun oor ter belering, En vermaant ze, zich van hun ongerechtigheid te bekeren.
11
Wanneer ze dan luisteren, en Hem weer dienen, Dan slijten ze hun dagen in geluk, Hun jaren in weelde;
12
Maar wanneer ze niet willen horen, Dan gaan ze heen naar het graf, En komen om door onverstand.
13
En de verstokten, die er toornig om worden, En niet smeken, als Hij ze bindt:
14
Zij sterven al in hun jeugd, Hun leven vliedt heen in de jonge jaren.
15
Hij redt dus den ellendige door zijn ellende, En opent zijn oor door zijn nood!
16
Zo trekt Hij ook u uit de muil van ellende Inplaats daarvan zal het onbekrompen overvloed zijn, En het genot van een dis, met vette spijzen beladen.
17
Maar oordeelt gij geheel als een boze zijn gericht zal u treffen,
18
Pas dus op, dat de wrevel u geen straf komt brengen, Waarvan de grootste losprijs u niet zou ontslaan;
19
Uw smeken tot Hem in de nood niets bereiken Al doet ge het ook uit al uw kracht.
20
Laat de dwaasheid u toch niet bedriegen Om u te verheffen met hen, die wijs willen zijn;
21
Wacht u ervoor, u tot de zonde te wenden, Want hierdoor juist werdt gij door ellende bezocht!
22
Zie, God is groot door zijn kracht: Wie is heerser als Hij?
23
Wie schrijft Hem zijn weg voor, Wie zegt: Gij handelt verkeerd?
24
Denk er aan, dat ook gij zijn daden verheft, Die de stervelingen moeten bezingen,
25
Die iedere mens moet overwegen, Ieder mensenkind van verre beschouwt.
26
Zie, God is groot: wij begrijpen Hem niet, Het getal van zijn jaren is zelfs niet te schatten!
27
Hij trekt uit de zee de druppels omhoog, Vervluchtigt de regen tot zijn nevel,
28
Die de wolken naar beneden doet stromen, En op alle mensen doet storten;
29
Wie begrijpt de sprei van de wolken En de gedaante van zijn tent?
30
Zie, Hij spreidt zijn nevel uit over de zee, En houdt haar kolken bedekt.
31
Want daarmee spijst Hij de volken En geeft Hij voedsel in overvloed.
32
In zijn handen verbergt Hij de bliksem, En zendt hem af op zijn doel;
33
Zijn strijdkreet kondigt Hem aan, Zijn woede ontketent de storm!
Jób
Chapitre 36
1
Zatím přidal Elihu, a řekl:
2
Postrp mne maličko, a oznámímť šíře; neboť mám ještě, co bych za Boha mluvil.
3
Vynesu smysl svůj zdaleka, a stvořiteli svému přivlastním spravedlnost.
4
V pravdě, žeť nebudou lživé řeči mé; zdravě smýšlejícího máš mne s sebou.
5
Aj, Bůh silný mocný jest, aniž svých zamítá; silný jest, a srdce udatného.
6
Neobživuje bezbožného, chudým pak k soudu dopomáhá.
7
Neodvrací od spravedlivého očí svých, nýbrž s králi na stolici sází je na věky, i bývají zvýšeni.
8
Pakli by poutami sevříni byli, zapleteni jsouce provazy ssoužení:
9
Tudy jim v známost uvodí hřích jejich, a že přestoupení jejich se ssilila.
10
A tak otvírá sluch jejich, aby se napravili, anobrž mluví jim, aby se navrátili od nepravosti.
11
Uposlechnou-li a budou-li jemu sloužiti, stráví dny své v dobrém, a léta svá v potěšení.
12
Pakli neuposlechnou, od meče sejdou, a pozdychají bez umění.
13
Nebo kteříž jsou nečistého srdce, přivětšují hněvu, aniž k němu volají, když by je ssoužil.
14
Protož umírá v mladosti duše jejich, a život jejich s smilníky.
15
Vytrhuje, pravím, ssouženého z jeho ssoužení, a ty, jejichž sluch otvírá, v trápení.
16
A tak by i tebe přenesl z prostředku úzkosti na širokost, kdež není stěsnění, a byl by pokojný stůl tvůj tukem oplývající.
17
Ale ty zasloužils, abys jako bezbožný souzen byl; soud a právo na tě dochází.
18
Jistě strach, aby tě neuvrhl Bůh u větší ránu, tak že by jakkoli veliká výplaty mzda, tebe nevyprostila.
19
Zdaliž by sobě co vážil bohatství tvého? Jistě ani nejvýbornějšího zlata, ani jakékoli síly neb moci tvé.
20
Nechvátejž tedy k noci, v kterouž odcházejí lidé na místo své.
21
Hleď, abys se neohlédal na marnost, zvoluje ji raději, nežli ssoužení.
22
Aj, Bůh silný nejvyšší jest mocí svou. Kdo jemu podobný učitel?
23
Kdo jemu vyměřil cestu jeho? Kdo jemu smí říci: Èiníš nepravost?
24
Pamětliv buď raději, abys vyvyšoval dílo jeho, kteréž spatřují lidé,
25
Kteréž, pravím, všickni lidé vidí, na něž člověk patří zdaleka.
26
Nebo Bůh silný tak jest veliký, že ho nemůžeme poznati, počet let jeho jest nevystižitelný.
27
On zajisté vyvodí krůpěje vod, kteréž vylévají déšť z oblaků jeho,
28
Když se rozpouštějí oblakové, a kropí na mnohé lidi.
29
(Anobrž vyrozumí-li kdo roztažení oblaků, a zvuku stánku jeho,
30
Jak rozprostírá nad ním světlo své, aneb všecko moře přikrývá?
31
Skrze ty věci zajisté tresce lidi, a též dává pokrmu hojnost.
32
Oblaky zakrývá světlo, a přikazuje mu ukrývati se za to, co je potkává.)
33
Ohlašuje o něm zvuk jeho, též dobytek, a to hned, když pára zhůru vstupuje.
34
Takéť se i nad tím děsí srdce mé, až se pohybuje z místa svého.