Comparer
Psalmen 132
Défilement liéLes deux colonnes défilent ensemble
Psalmen
Chapitre 132
1
Een bedevaartslied. Blijf David gedenken, o Jahweh, En alle moeite, die hij zich troostte,
2
Omdat hij Jahweh had gezworen, Jakobs Sterke had beloofd:
3
Ik zal mijn woontent niet ingaan, Mijn legerstede niet beklimmen,
4
Mijn ogen geen slaap gunnen, Mijn wimpers geen sluimer:
5
Voordat ik een plaats heb gevonden voor Jahweh, Voor Jakobs Sterke een woning!
6
Zie, wij hoorden, dat zij in Efráta was, Wij vonden haar weer in de velden van Jáar;
7
Laat ons naar zijn Woning gaan, En ons voor zijn voetbank werpen!
8
Jahweh, trek op naar uw rustplaats, Gij zelf en de ark uwer glorie!
9
Mogen uw priesters met gerechtigheid worden bekleed, En uw vromen een jubellied zingen!
10
Om wille van David, uw dienaar, Wijs het gebed van uw gezalfde niet af!
11
En Jahweh heeft aan David gezworen, Een trouwe Belofte, waarvan Hij niet afwijkt: Van de vrucht van uw schoot Zet Ik er een op uw troon!
12
En zo uw zonen mijn verbond onderhouden, En de vermaningen, die Ik hun gaf, Dan zullen ook hùn zonen voor eeuwig Op uw troon blijven zitten!
13
Want Jahweh heeft Sion verkoren, En Zich tot woning begeerd!
14
“Hij is mijn rustplaats voor eeuwig; Hier wil Ik wonen, want hèm heb Ik verkoren!
15
Zijn mondkost zal Ik ruimschoots zegenen, Zijn armen verzadigen met brood;
16
Zijn priesters zal Ik met heil bekleden. Zijn vromen zullen een jubellied zingen!
17
Hier zal Ik David een Hoorn doen ontspruiten, Een lamp ontsteken voor mijn Gezalfde;
18
Zijn vijanden zal Ik met schande bedekken, Mijn kroon zal schitteren op zijn hoofd!”
Žalmy
Chapitre 132
1
Píseň stupňů. Pamětliv buď, Hospodine, na Davida i na všecka trápení jeho,
2
Jak se přísahou zavázal Hospodinu, a slib učinil Nejmocnějšímu Jákobovu, řka:
3
Jistě že nevejdu do stánku domu svého, a nevstoupím na postel ložce svého,
4
Aniž dám očím svým usnouti, ani víčkám svým zdřímati,
5
Dokudž nenajdu místa Hospodinu, k příbytkům Nejmocnějšímu Jákobovu.
6
Aj, uslyšavše o ní, že byla v kraji Efratském, našli jsme ji na polích Jaharských.
7
Vejdemeť již do příbytků jeho, a skláněti se budeme u podnoží noh jeho.
8
Povstaniž, Hospodine, a vejdi do odpočinutí svého, ty i truhla velikomocnosti tvé.
9
Kněží tvoji ať se zobláčejí v spravedlnost, a svatí tvoji ať vesele prozpěvují.
10
Pro Davida služebníka svého neodvracejž tváři pomazaného svého.
11
Učinilť jest Hospodin pravdomluvnou přísahu Davidovi, aniž se od ní uchýlí, řka: Z plodu života tvého posadím na trůn tvůj.
12
Budou-li ostříhati synové tvoji smlouvy mé a svědectví mých, kterýmž je vyučovati budu, také i synové jejich až na věky seděti budou na stolici tvé.
13
Neboť jest vyvolil Hospodin Sion, oblíbil jej sobě za svůj příbytek, řka:
14
Toť bude obydlí mé až na věky, tuť přebývati budu, nebo jsem sobě to oblíbil.
15
Potravu jeho hojným požehnáním rozmnožím, chudé jeho chlebem nasytím,
16
A kněží jeho v spasení zobláčím, a svatí jeho vesele prozpěvovati budou.
17
Tuť způsobím, aby zkvetl roh Davidův; připravím svíci pomazanému svému.
18
Nepřátely jeho v hanbu zobláčím, nad ním pak kvésti bude koruna jeho.