Comparer
Psalmen 139
Défilement liéLes deux colonnes défilent ensemble
Psalmen
Chapitre 139
1
Voor muziekbegeleiding. Een psalm van David. Jahweh, Gij doorschouwt mij volmaakt, Gij zijt het, die mij doorgrondt;
2
Gij kent mijn zitten en staan, En verstaat mijn gedachten van verre.
3
Gij meet mijn lopen en liggen, Zijt met al mijn wegen vertrouwd;
4
Ja, er komt geen woord op mijn tong, Of Gij kent het nauwkeurig, o Jahweh!
5
Gij omsluit mij van achter en voren, En houdt mij geheel in uw hand.
6
Te wonderlijk is mij uw weten, Te hoog: ik kan het niet vatten.
7
Waar zou ik ooit uw geest ontlopen, Uw aanschijn kunnen ontvluchten?
8
Stijg ik ten hemel: Gij zijt er; Daal ik in het dodenrijk af: Gij zijt er!
9
Sla ik de wieken als het morgenrood uit, En laat ik mij neer aan de grenzen der zee:
10
Ook daar nog leidt mij uw hand, En houdt uw rechter mij vast.
11
Al zeg ik: Ha, de duisternis zal mij bedekken, De nacht mij verschuilen:
12
Dan maakt duisternis zelfs het niet donker voor U, Straalt de nacht als de dag, het donker als licht!
13
Want Gij hebt mijn nieren geschapen, Mij in de schoot van mijn moeder gevormd:
14
Ik dank U voor het ontzaglijk wonder van mijn ontstaan, En voor uw heerlijke werken.
15
Gij hebt ook mijn ziel zorgvuldig gekend, En mijn gebeente bleef voor U niet verborgen, Toen ik in dat geheimvolle oord werd geschapen, Kunstig bewerkt in de diepten der aarde.
16
Uw ogen hebben mijn vormeloze leden aanschouwd, In uw boek stonden ze allen beschreven: Ook de dagen, waarop ze werden gemaakt, Voordat er nog één van bestond.
17
Maar hoe ondoorgrondelijk zijn ùw gedachten voor mij, Hoe overweldigend is haar getal, o mijn God;
18
Ga ik ze tellen, ze zijn talrijker nog dan het zand, En als ik ontwaak, is mijn geest met U bezig!
19
Dood dan de bozen, o God, En laat de bloeddorstigen ver van mij blijven:
20
Die zich tegen uw plannen verzetten, En uw raadsbesluiten willen verijdelen.
21
Zou ik niet haten, die U haten, o Jahweh, Niet walgen van wie tegen U opstaan?
22
Ik haat ze zo fel, als ik haten kan, Mijn eigen vijanden zullen ze zijn!
23
Beproef mij, o God, en doorgrond mijn hart, Toets mij, en ken mijn gedachten:
24
Zie, of ik op de weg der ongerechtigheid ben; Breng mij dan terug op het eeuwige pad!
Žalmy
Chapitre 139
1
Přednímu zpěváku, žalm Davidův. Hospodine, ty jsi mne zkusil a seznal.
2
Ty znáš sednutí mé i povstání mé, rozumíš myšlení mému zdaleka.
3
Chození mé i ležení mé ty obsahuješ, a všech mých cest svědom jsi.
4
Než ještě mám na jazyku slovo, aj, Hospodine, ty to všecko víš.
5
Z zadu i z předu obklíčils mne, a vzložils na mne ruku svou.
6
Divnější jest umění tvé nad můj vtip; vysoké jest, nemohu k němu.
7
Kamž bych zašel od ducha tvého? Aneb kam bych před tváří tvou utekl?
8
Jestliže bych vstoupil na nebe, tam jsi ty; pakli bych sobě ustlal v hrobě, aj, přítomen jsi.
9
Vzal-li bych křídla záře jitřní, abych bydlil při nejdalším moři:
10
I tamť by mne ruka tvá provedla, a pravice tvá by mne popadla.
11
Dím-li pak: Aspoň tmy, jako v soumrak, přikryjí mne, ale i noc jest světlem vůkol mne.
12
Aniž ty tmy před tebou ukryti mohou, anobrž noc jako den tobě svítí, rovně tma jako světlo.
13
Ty zajisté v moci máš ledví má, přioděl jsi mne v životě matky mé.
14
Oslavuji tě, proto že se hrozným a divným skutkům tvým divím, a duše má zná je výborně.
15
Neníť ukryta žádná kost má před tebou, jakž jsem učiněn v skrytě, a řemeslně složen, v nejhlubších místech země.
16
Trupel můj viděly oči tvé, v knihu tvou všickni oudové jeho zapsáni jsou, i dnové, v nichž formováni byli, když ještě žádného z nich nebylo.
17
Protož u mne ó jak drahá jsou myšlení tvá, Bože silný, a jak jest jich nesčíslná summa!
18
Chtěl-li bych je sčísti, více jest jich než písku; procítím-li, a já jsem vždy s tebou.
19
Zabil-li bys, ó Bože, bezbožníka, tehdážť by muži vražedlní odstoupili ode mne,
20
Kteříž mluví proti tobě nešlechetně; marně vyvyšují nepřátely tvé.
21
Zdaliž těch, kteříž tě v nenávisti mají, ó Hospodine, v nenávisti nemám? A ti, kteříž proti tobě povstávají, zdaž mne nemrzejí?
22
Úhlavní nenávistí jich nenávidím, a mám je za nepřátely.
23
Vyzpytuj mne, Bože silný, a poznej srdce mé; zkus mne, a poznej myšlení má.
24
A popatř, chodím-liť já cestou odpornou tobě, a veď mne cestou věčnou.