Comparer
Psalmen 38
Défilement liéLes deux colonnes défilent ensemble
Psalmen
Chapitre 38
1
Van David; bij het herinneringsoffer. Jahweh, tuchtig mij niet in uw toorn, Kastijd mij niet in uw gramschap:
2
Want uw pijlen hebben mij getroffen, Uw hand drukt zwaar op mij neer.
3
Er is geen gezonde plek aan mijn vlees om uw toorn, Niets gaafs aan mijn gebeente om mijn zonden;
4
Want mijn misdaden stapelen zich op mijn hoofd, En drukken mij neer als een loodzware last.
5
Mijn wonden stinken en dragen Om mijn verdwazing;
6
Ik ga gebukt en geknakt, Loop heel de dag maar treurend rond.
7
Mijn lenden zijn aan alle kanten ontstoken, Geen gezonde plek aan mijn vlees;
8
Ik ben uitgeput en gebroken, En snik het uit door het gekerm van mijn hart.
9
Heer, al mijn jammeren is U bekend, Mijn zuchten voor U niet verborgen;
10
Wild bonst mijn hart, de kracht ontzinkt mij, Zelfs het licht van mijn ogen is heen.
11
Mijn vrienden en makkers keren zich af om mijn plagen, En mijn verwanten staan op een afstand te spotten;
12
Die mijn leven belagen en mijn ongeluk zoeken, Bespreken mijn val, en belasteren mij de hele dag.
13
Maar ik ben als een dove, die het niet hoort, Als een stomme, die zijn mond niet opent,
14
Als een man, die niet luistert, En wiens mond geen antwoord meer weet.
15
Neen, Jahweh, ik verlaat mij op U: Antwoord Gij, mijn Heer en mijn God;
16
Want ik vrees, dat men zich vrolijk over mij maakt, Een grote mond tegen mij zet, nu mijn voeten wankelen.
17
Ja, ieder ogenblik dreig ik te vallen, Mijn ellende staat mij steeds voor de geest;
18
Want ik moet wel mijn misdaad bekennen, En bekommerd zijn over mijn schuld.
19
En machtig zijn ook, die zonder reden mijn vijanden zijn, Talrijk, die mij onverdiend haten,
20
Die goed vergelden met kwaad, Mij ondanks mijn beste bedoeling bestrijden.
21
Jahweh, verlaat mij dus niet; Mijn God, blijf niet verre van mij!
22
Kom mij spoedig te hulp, Mijn Heer en mijn Heil!
Žalmy
Chapitre 38
1
Žalm Davidův k připomínání.
2
Hospodine, v prchlivosti své netresci mne, ani v hněvě svém kárej mne.
3
Nebo střely tvé uvázly ve mně, a ruka tvá na mne těžce dolehla.
4
Nic není celého v těle mém pro tvou hněvivost, nemají pokoje kosti mé pro hřích můj.
5
Nebo nepravosti mé vzešly nad hlavu mou, jako břímě těžké nemožné jsou mi k unesení.
6
Zahnojily se, a kyší rány mé pro bláznovství mé.
7
Pohrbený a sklíčený jsem náramně, každého dne v smutku chodím.
8
Nebo ledví má plná jsou mrzkosti, a nic není celého v těle mém.
9
Zemdlen jsem a potřín převelice, řvu pro úzkost srdce svého.
10
Pane, před tebou jest všecka žádost má, a vzdychání mé není před tebou skryto.
11
Srdce mé zmítá se, opustila mne síla má, i to světlo očí mých není se mnou.
12
Ti, kteříž mne milovali, a tovaryši moji, štítí se ran mých, a příbuzní moji zdaleka stojí.
13
Ti pak, kteříž stojí o bezživotí mé, osídla lécejí, a kteříž mého zlého hledají, mluví převráceně, a přes celý den lest a chytrost smýšlejí.
14
Ale já jako hluchý neslyším, a jako němý, kterýž neotvírá úst svých;
15
Tak jsem, jako člověk, kterýž neslyší, a v jehož ústech není žádného odporu.
16
Nebo na tě, Hospodine, očekávám, ty za mne odpovíš, Pane Bože můj.
17
Nebo jsem řekl: Ať se neradují ze mne, poklesla-li by se noha má, ať se pyšně nepozdvihují nade mnou,
18
Poněvadž k snášení bíd hotov jsem, anobrž bolest má vždycky jest přede mnou.
19
A že nepravosti své vyznávám, a pro hřích svůj tesklím.
20
Pročež nepřátelé moji veseli jsouce, silí se, a rozmnožují se ti, kteříž mne bez příčiny nenávidí.
21
A zlým za dobré mi se odplacujíce, činí mi protivenství, proto že dobrého následuji.
22
Neopouštějž mne, Hospodine Bože můj, nevzdalujž se ode mne.
23
Přispěj k spomožení mému, Pane spasení mého.