Comparer
Hooglied 1
Défilement liéLes deux colonnes défilent ensemble
Hooglied
Chapitre 1
1
Het Hooglied, hetwelk van Salomo is.
2
Hij kusse mij met de kussen Zijns monds; want Uw uitnemende liefde is beter dan wijn.
3
Uw olien zijn goed tot reuk, Uw naam is een olie, die uitgestort wordt; daarom hebben U de maagden lief.
4
Trek mij, wij zullen U nalopen! De Koning heeft mij gebracht in Zijn binnenkameren; wij zullen ons verheugen en in U verblijden; wij zullen Uw uitnemende liefde vermelden, meer dan den wijn; de oprechten hebben U lief.
5
Ik ben zwart, doch liefelijk (gij dochteren van Jeruzalem!), gelijk de tenten van Kedar, gelijk de gordijnen van Salomo.
6
Ziet mij niet aan, dat ik zwartachtig ben, omdat mij de zon heeft beschenen; de kinderen mijner moeder waren tegen mij ontstoken, zij hebben mij gezet tot een hoederin der wijngaarden. Mijn wijngaard, dien ik heb, heb ik niet gehoed.
7
Zeg mij aan, Gij, Dien mijn ziel liefheeft, waar Gij weidt, waar Gij de kudde legert in den middag; want waarom zou ik zijn als een, die zich bedekt bij de kudden Uwer metgezellen?
8
Indien gij het niet weet, o gij schoonste onder de vrouwen! zo ga uit op de voetstappen der schapen, en weid uw geiten bij de woningen der herderen.
9
Mijn vriendin! Ik vergelijk u bij de paarden aan de wagens van Farao.
10
Uw wangen zijn liefelijk in de spangen, uw hals in de parelsnoeren.
11
Wij zullen u gouden spangen maken, met zilveren stipjes.
12
Terwijl de Koning aan Zijn ronde tafel is, geeft mijn nardus zijn reuk.
13
Mijn Liefste is mij een bundeltje mirre, dat tussen mijn borsten vernacht.
14
Mijn Liefste is mij een tros van Cyprus, in de wijngaarden van En-gedi.
15
Zie, gij zijt schoon, Mijn vriendin! Zie, gij zijt schoon; uw ogen zijn duiven ogen.
16
Zie, gij zijt schoon, mijn Liefste, ja, liefelijk; ook groent onze bedstede.
17
De balken onzer huizen zijn cederen, onze galerijen zijn cipressen.
Píseň písní
Chapitre 1
1
Píseň nejpřednější z písní Šalomounových.
2
Ó by mne políbil políbením úst svých; nebo lepší jsou milosti tvé nežli víno.
3
Pro vůni masti tvé jsou výborné, mast rozlitá jméno tvé; protož tě mladice milují.
4
Táhniž mne, a poběhnem za tebou. Uvedltě mne král do pokojů svých, plésati a veseliti se v tobě budeme, a vychvalovati milosti tvé více než víno; upřímí milují tě.
5
Jsemť černá, ale milostná, ó dcery Jeruzalémské, tak jako stanové Cedarští, jako opony Šalomounovy.
6
Nehleďte na mne, žeť jsem snědá, nebo jsem obhořela od slunce. Synové matky mé rozpálivše se proti mně, postavili mne, abych ostříhala vinic, a vinice své nehlídala jsem.
7
Oznam mi ty, kteréhož miluje duše má, kde paseš? Kde dáváš odpočinutí o poledni? Nebo proč mám býti tak jako poběhlá při stádích tovaryšů tvých?
8
Jestliže nevíš, ó nejkrašší mezi ženami, vyjdi po šlepějích ovcí, a pas kozlátka svá podlé obydlí pastýřů.
9
Jízdě v vozích Faraonových připodobňuji tě, ó milostnice má.
10
Líce tvá okrášlena jsou ozdobami, a hrdlo tvé halžemi.
11
Ozdob zlatých naděláme tobě s proměnami stříbrnými.
12
Dotud, dokudž král stolí, nardus můj vydává vůni svou.
13
Svazček mirry jest mi milý můj, na prsech mých odpočívaje.
14
Milý můj jest mi hrozen cyprový na vinicích v Engadi.
15
Aj, jak jsi ty krásná, přítelkyně má, aj, jak jsi krásná! Oči tvé jako holubičí.
16
Aj, jak jsi ty krásný, milý můj, jak utěšený! I to lůže naše zelená se.
17
Trámové domů našich jsou z cedrů, a pavlače naše z boroví.