Comparer
Job 37
Défilement liéLes deux colonnes défilent ensemble
Job
Chapitre 37
1
Ook beeft hierover mijn hart, en springt op uit zijn plaats.
2
Hoort met aandacht de beweging Zijner stem, en het geluid, dat uit Zijn mond uitgaat!
3
Dat zendt Hij rechtuit onder den gansen hemel, en Zijn licht over de einden der aarde.
4
Daarna brult Hij met de stem; Hij dondert met de stem Zijner hoogheid, en vertrekt die dingen niet, als Zijn stem zal gehoord worden.
5
God dondert met Zijn stem zeer wonderlijk; Hij doet grote dingen, en wij begrijpen ze niet.
6
Want Hij zegt tot de sneeuw: Wees op de aarde; en tot den plasregen des regens; dan is er de plasregen Zijner sterke regenen.
7
Dan zegelt Hij de hand van ieder mens toe, opdat Hij kenne al de lieden Zijns werks.
8
En het gedierte gaat in de loerplaatsen, en blijft in zijn holen.
9
Uit de binnenkamer komt de wervelwind, en van de verstrooiende winden de koude.
10
Door zijn geblaas geeft God de vorst, zodat de brede wateren verstijfd worden.
11
Ook vermoeit Hij de dikke wolken door klaarheid; Hij verstrooit de wolk Zijns lichts.
12
Die keert zich dan naar Zijn wijzen raad door ommegangen, dat zij doen al wat Hij ze gebiedt, op het vlakke der wereld, op de aarde.
13
Hetzij dat Hij die tot een roede, of tot Zijn land, of tot weldadigheid beschikt.
14
Neem dit, o Job, ter ore; sta, en aanmerk de wonderen Gods.
15
Weet gij, wanneer God over dezelve orde stelt, en het licht Zijner wolk laat schijnen?
16
Hebt gij wetenschap van de opwegingen der dikke wolken; de wonderheden Desgenen, Die volmaakt is in wetenschappen?
17
Hoe uw klederen warm worden, als Hij de aarde stil maakt uit het zuiden?
18
Hebt gij met Hem de hemelen uitgespannen, die vast zijn, als een gegoten spiegel?
19
Onderricht ons, wat wij Hem zeggen zullen; want wij zullen niets ordentelijk voorstellen kunnen vanwege de duisternis.
20
Zal het Hem verteld worden, als ik zo zou spreken? Denkt iemand dat, gewisselijk, hij zal verslonden worden.
21
En nu ziet men het licht niet als het helder is in den hemel, als de wind doorgaat, en dien zuivert;
22
Als van het noorden het goud komt; maar bij God is een vreselijke majesteit!
23
Den Almachtige, Dien kunnen wij niet uitvinden; Hij is groot van kracht; doch door gericht en grote gerechtigheid verdrukt Hij niet.
24
Daarom vrezen Hem de lieden; Hij ziet geen wijzen van harte aan.
Jób
Chapitre 37
1
Poslouchejte pilně hřmotného hlasu jeho, a zvuku z úst jeho pocházejícího.
2
Pode všecka nebesa jej rozprostírá, a světlo své k krajům země.
3
Za nímž zvučí hlukem, a hřímá hlasem důstojnosti své, aniž mešká s jinými věcmi, když se slýchá hlas jeho.
4
Bůh silný hřímá hlasem svým předivně, činí veliké věci, a však nemůžeme rozuměti, jak.
5
Sněhu zajisté říká: Buď na zemi, tolikéž pršce dešťové, ano i přívalu násilnému.
6
Zavírá ruku všelikého člověka, aby žádný z lidí nemohl konati díla svého.
7
Tehdáž i zvěř vchází do skrýše, a v peleších svých obývá.
8
Z skrýše vychází vichřice, a od půlnoční strany zima.
9
Dchnutím Bůh silný dává mráz, až se široké vody zavírají.
10
Také i při svlažování země pohybuje oblakem, a rozhání mračno světlem svým.
11
A tentýž sem i tam obrací se moudrostí jeho, aby činil, což by mu koli přikázal na tváři okršlku zemského.
12
Buď k trestání, neb pro zemi svou, buď k prokazování dobrotivosti, spraví to, že se postaví.
13
Pozorujž toho, Jobe, zastav se a podívej se divům Boha silného.
14
Víš-li, kdy Bůh ukládá co o těch věcech, aneb kdy chce osvěcovati světlem oblaky své?
15
Znáš-li, jak se vznášejí oblakové, a jiné divy dokonalého v uměních?
16
A že tě roucho tvé zahřívati bude, když Bůh zemi pokojnou činí větry poledními?
17
Roztahoval-li jsi s ním nebesa trvánlivá, k zrcadlu slitému podobná?
18
Poukaž nám, co bychom řekli jemu; nebo nemůžeme ani řeči zpořádati pro temnost.
19
Zdaž jemu kdo oznámí, co bych já mluvil? Pakli by kdo za mne mluvil, jistě že by byl sehlcen.
20
Ano nyní nemohou patřiti lidé na světlo, když jest jasné na oblacích, když je vítr prochází a vyčišťuje,
21
Od půlnoční strany s jasnem jako zlato přicházeje, ale v Bohu hroznější jest sláva.
22
Všemohoucí, jehož vystihnouti nemůžeme, ač jest veliký v moci, však soudem a přísnou spravedlností netrápí.
23
Protož bojí se ho lidé; neohlédá se na žádného z těch, kdož jsou moudrého srdce.