Comparer
Psalmen 22
Défilement liéLes deux colonnes défilent ensemble
Psalmen
Chapitre 22
1
Een psalm van David, voor den opperzangmeester, op Aijeleth hasschachar. (22:2) Mijn God, mijn God! waarom hebt Gij mij verlaten, verre zijnde van mijn verlossing, van de woorden mijns brullens?
2
(22:3) Mijn God! Ik roep des daags, maar Gij antwoordt niet; en des nachts, en ik heb geen stilte.
3
(22:4) Doch Gij zijt heilig, wonende onder de lofzangen Israels.
4
(22:5) Op U hebben onze vaders vertrouwd; zij hebben vertrouwd, en Gij hebt hen uitgeholpen.
5
(22:6) Tot U hebben zij geroepen, en zijn uitgered; op U hebben zij vertrouwd, en zijn niet beschaamd geworden.
6
(22:7) Maar ik ben een worm en geen man, een smaad van mensen, en veracht van het volk.
7
(22:8) Allen, die mij zien, bespotten mij; zij steken de lip uit, zij schudden het hoofd, zeggende:
8
(22:9) Hij heeft het op den HEERE gewenteld, dat Hij hem nu uithelpe, dat Hij hem redde, dewijl Hij lust aan hem heeft!
9
(22:10) Gij zijt het immers, die mij uit den buik hebt uitgetogen; die mij hebt doen vertrouwen, zijnde aan mijner moeders borsten.
10
(22:11) Op U ben ik geworpen van de baarmoeder af; van den buik mijner moeder aan zijt Gij mijn God.
11
(22:12) Zo wees niet verre van mij, want benauwdheid is nabij; want er is geen helper.
12
(22:13) Vele varren hebben mij omsingeld, sterke stieren van Basan hebben mij omringd.
13
(22:14) Zij hebben hun mond tegen mij opgesperd, als een verscheurende en brullende leeuw.
14
(22:15) Ik ben uitgestort als water, en al mijn beenderen hebben zich vaneen gescheiden; mijn hart is als was, het is gesmolten in het midden mijns ingewands.
15
(22:16) Mijn kracht is verdroogd als een potscherf, en mijn tong kleeft aan mijn gehemelte; en Gij legt mij in het stof des doods.
16
(22:17) Want honden hebben mij omsingeld; een vergadering van boosdoeners heeft mij omgeven; zij hebben mijn handen en mijn voeten doorgraven.
17
(22:18) Al mijn beenderen zou ik kunnen tellen; zij schouwen het aan, zij zien op mij.
18
(22:19) Zij delen mijn klederen onder zich, en werpen het lot over mijn gewaad.
19
(22:20) Maar Gij, HEERE! wees niet verre; mijn Sterkte! haast U tot mijn hulp.
20
(22:21) Red mijn ziel van het zwaard, mijn eenzame van het geweld des honds.
21
(22:22) Verlos mij uit des leeuwen muil; en verhoor mij van de hoornen der eenhoornen.
22
(22:23) Zo zal ik Uw Naam mijn broederen vertellen; in het midden der gemeente zal ik U prijzen.
23
(22:24) Gij, die den HEERE vreest! prijst Hem; al gij zaad van Jakob! vereert Hem; en ontziet u voor Hem, al gij zaad van Israel!
24
(22:25) Want Hij heeft niet veracht, noch verfoeid de verdrukking des verdrukten, noch Zijn aangezicht voor hem verborgen; maar Hij heeft gehoord, als die tot Hem riep.
25
(22:26) Van U zal mijn lof zijn in een grote gemeente; ik zal mijn geloften betalen in tegenwoordigheid dergenen, die Hem vrezen.
26
(22:27) De zachtmoedigen zullen eten en verzadigd worden; zij zullen den HEERE prijzen, die Hem zoeken; ulieder hart zal in eeuwigheid leven.
27
(22:28) Alle einden der aarde zullen het gedenken, en zich tot den HEERE bekeren; en alle geslachten der heidenen zullen voor Uw aangezicht aanbidden.
28
(22:29) Want het koninkrijk is des HEEREN, en Hij heerst onder de heidenen.
29
(22:30) Alle vetten op aarde zullen eten, en aanbidden; allen, die in het stof nederdalen, zullen voor Zijn aangezicht nederbukken; en die zijn ziel bij het leven niet kan houden.
30
(22:31) Het zaad zal Hem dienen; het zal den HEERE aangeschreven worden tot in geslachten.
31
(22:32) Zij zullen aankomen, en Zijn gerechtigheid verkondigen den volke, dat geboren wordt, omdat Hij het gedaan heeft.
Psalmen
Chapitre 22
1
Voor muziekbegeleiding; wijze: De hinde van de dageraad. Een psalm van David. Mijn God, mijn God, zie op mij neer; Waarom hebt Gij mij verlaten? Waarom houdt Gij U ver van mijn hulp, Ver van mijn jammerklachten, mijn God?
2
Ik roep overdag, Gij antwoordt niet; Des nachts, maar ik vind geen rust.
3
Toch troont Gij in het heiligdom, Gij, Israëls hoop!
4
Op U hebben onze vaderen vertrouwd, Op U zich verlaten, Gij hebt ze verlost;
5
Tot U geroepen, ze werden gered, Op U gerekend, ze zijn niet beschaamd.
6
Doch ik ben maar een worm en geen mens, Door de wereld bespot, veracht door het volk;
7
Al die mij zien, lachen mij uit, Grijnzen, en schudden meewarig het hoofd:
8
“Hij heeft op Jahweh vertrouwd. Laat Die hem nu helpen, En hem verlossen, wanneer Hij hem liefheeft!”
9
Ja, Gij zijt het, die mij uit de schoot hebt genomen, Die mij veilig deedt rusten aan de borst mijner moeder;
10
Bij mijn geboorte werd ik op uw knieën gelegd, Gij zijt mijn God van de moederschoot af.
11
Blijf dus niet verre van mij, Want de nood is nabij, en er is niemand die helpt!
12
Bonkige stieren staan om mij heen, Buffels van Basjan omsingelen mij;
13
Ze sperren hun muil naar mij open Als verscheurende, brullende leeuwen.
14
Als water ben ik uitgegoten, Al mijn beenderen zijn ontwricht; Mijn hart is als was, Smelt weg in mijn borst.
15
Mijn keel is droog als een scherf, Mijn tong kleeft aan mijn gehemelte vast; En in het stof van de dood Strekt Gij mij neer.
16
Dan komen honden om mij heen, Een bende boosdoeners houdt mij omlegerd; Ze doorboren mijn handen en voeten,
17
Al mijn beenderen kan ik tellen. Ze werpen begerige blikken, En gluren mij aan;
18
Verdelen mijn kleren onder elkander, En loten om mijn gewaad.
19
O Jahweh, blijf toch niet in de verte; Mijn Sterkte, snel mij te hulp!
20
Bescherm mijn leven tegen het zwaard, Het enige, dat mij nog rest, tegen de honden;
21
Red mij uit de muil van den leeuw, Mij arme, van de hoornen der buffels.
22
Dan zal ik uw Naam aan mijn broeders verkonden, In de kring der gemeente U prijzen:
23
“Looft Jahweh, gij die Hem vreest, Heel Jakobs geslacht; Brengt Hem ere en siddert voor Hem, Alle kinderen van Israël!”
24
“Want nimmer heeft Hij versmaad of veracht De ellende van den verdrukte; Zijn aanschijn voor hem niet verborgen, Maar hem verhoord, als hij Hem riep!”
25
Dit zal mijn danklied voor U zijn In de grote gemeente! Dan zal ik ook mijn belofte vervullen Aan hen, die Hem vrezen:
26
De armen zullen eten, En worden verzadigd; Die Jahweh zoeken, zullen Hem loven. En hun hart zal eeuwig worden verkwikt.
27
Alle grenzen der aarde zullen het gedenken, En zich tot Jahweh bekeren, Alle stammen der heidenen Hem aanbidden!
28
Want Jahweh komt het koningschap toe, Hij is de Heerser der volken;
29
Hem alleen moeten huldigen alle machten der aarde! Dan buigen zich ook voor Hem neer, die in het stof zijn gezonken, En geen leven meer hebben.
30
Dan zal ook mijn zaad Hem dienen, En van den Heer gaan vertellen aan het volgend geslacht,
31
Zijn goedheid verhalen aan het volk, dat nog geboren moet worden: Dat het Jahweh was, die het volbracht!