Comparar
Psalmaro 140
Rolagem vinculadaAs duas colunas rolam juntas
Psalmaro
Capítulo 140
1
Al la ĥorestro. Psalmo de David.
Liberigu min, ho Eternulo, de malbona homo,
Gardu min kontraŭ perfortulo;
2
Kontraŭ tiuj, kiuj elpensas malbonon en la koro,
Ĉiutage kaŭzas militojn;
3
Kiuj akrigas sian langon, kiel serpento;
Veneno de vipuro estas sub iliaj lipoj. Sela.
4
Gardu min, ho Eternulo, kontraŭ la manoj de malvirtuloj,
Gardu min kontraŭ perfortuloj,
Kiuj intencas renversi miajn paŝojn.
5
Fieruloj kaŝis kaptilon por mi kaj ŝnurojn,
Ili etendis reton ĉe la vojo, implikilon ili metis por mi. Sela.
6
Mi diris al la Eternulo: Vi estas mia Dio;
Atentu, ho Eternulo, la voĉon de mia petego.
7
Ho Eternulo, mia Sinjoro, forto de mia savo,
Vi ŝirmas mian kapon en la tago de batalo.
8
Ne donu, ho Eternulo, al malvirtulo lian dezirataĵon,
Lian intencon ne efektivigu, ke ili ne fieriĝu. Sela.
9
La veneno de miaj ĉirkaŭantoj,
La malicaĵo de iliaj lipoj kovru ilin.
10
Falu sur ilin brulantaj karboj;
Ili ĵetiĝu en fajron,
En abismojn, ke ili ne leviĝu.
11
Kalumnianto ne staros forte sur la tero;
Perfortulon la malbono entiros en pereon.
12
Mi scias, ke la Eternulo defendos la aferon de mizerulo,
La rajton de malriĉuloj.
13
Kaj virtuloj ja gloros Vian nomon;
Piuloj restos antaŭ Via vizaĝo.
Žalmy
Capítulo 140
1
Přednímu z kantorů, žalm Davidův.
2
Vysvoboď mne, Hospodine, od člověka zlého, a od muže ukrutného ostříhej mne,
3
Kteříž myslí zlé věci v srdci, a na každý den sbírají se k válce.
4
Naostřují jazyk svůj jako had, jed lítého hada jest ve rtech jejich. Sélah.
5
Ostříhej mne, Hospodine, od rukou bezbožníka, od muže ukrutného zachovej mne, kteříž myslí podraziti nohy mé.
6
Polékli pyšní na mne osídlo a provazy, roztáhli teneta u cesty, a léčky své mi položili. Sélah.
7
Řekl jsem Hospodinu: Bůh silný můj jsi, pozoruj, Hospodine, hlasu pokorných modliteb mých.
8
Hospodine Pane, sílo spasení mého, kterýž přikrýváš hlavu mou v čas boje,
9
Nedávej, Hospodine, bezbožnému, čehož žádostiv jest, ani předsevzetí zlého vykonati jemu dopouštěj, aby se nepovýšil. Sélah.
10
Vůdce těch, jenž obkličují mne, nepravost rtů jejich ať přikryje.
11
Padej na ně uhlé řeřavé, a na oheň uvrz je, do jam hlubokých, aby nemohli povstati.
12
Èlověk utrhač nebude upevněn na zemi, a muž ukrutný, zlostí polapen jsa, padne.
13
Vím, žeť se Hospodin zasadí o při chudého, a pomstí nuzných.
14
A tak spravedliví slaviti budou jméno tvé, a upřímí přebývati před oblíčejem tvým.