Comparar
Psalmen 139
Rolagem vinculadaAs duas colunas rolam juntas
Psalmen
Capítulo 139
1
Voor muziekbegeleiding. Een psalm van David. Jahweh, Gij doorschouwt mij volmaakt, Gij zijt het, die mij doorgrondt;
2
Gij kent mijn zitten en staan, En verstaat mijn gedachten van verre.
3
Gij meet mijn lopen en liggen, Zijt met al mijn wegen vertrouwd;
4
Ja, er komt geen woord op mijn tong, Of Gij kent het nauwkeurig, o Jahweh!
5
Gij omsluit mij van achter en voren, En houdt mij geheel in uw hand.
6
Te wonderlijk is mij uw weten, Te hoog: ik kan het niet vatten.
7
Waar zou ik ooit uw geest ontlopen, Uw aanschijn kunnen ontvluchten?
8
Stijg ik ten hemel: Gij zijt er; Daal ik in het dodenrijk af: Gij zijt er!
9
Sla ik de wieken als het morgenrood uit, En laat ik mij neer aan de grenzen der zee:
10
Ook daar nog leidt mij uw hand, En houdt uw rechter mij vast.
11
Al zeg ik: Ha, de duisternis zal mij bedekken, De nacht mij verschuilen:
12
Dan maakt duisternis zelfs het niet donker voor U, Straalt de nacht als de dag, het donker als licht!
13
Want Gij hebt mijn nieren geschapen, Mij in de schoot van mijn moeder gevormd:
14
Ik dank U voor het ontzaglijk wonder van mijn ontstaan, En voor uw heerlijke werken.
15
Gij hebt ook mijn ziel zorgvuldig gekend, En mijn gebeente bleef voor U niet verborgen, Toen ik in dat geheimvolle oord werd geschapen, Kunstig bewerkt in de diepten der aarde.
16
Uw ogen hebben mijn vormeloze leden aanschouwd, In uw boek stonden ze allen beschreven: Ook de dagen, waarop ze werden gemaakt, Voordat er nog één van bestond.
17
Maar hoe ondoorgrondelijk zijn ùw gedachten voor mij, Hoe overweldigend is haar getal, o mijn God;
18
Ga ik ze tellen, ze zijn talrijker nog dan het zand, En als ik ontwaak, is mijn geest met U bezig!
19
Dood dan de bozen, o God, En laat de bloeddorstigen ver van mij blijven:
20
Die zich tegen uw plannen verzetten, En uw raadsbesluiten willen verijdelen.
21
Zou ik niet haten, die U haten, o Jahweh, Niet walgen van wie tegen U opstaan?
22
Ik haat ze zo fel, als ik haten kan, Mijn eigen vijanden zullen ze zijn!
23
Beproef mij, o God, en doorgrond mijn hart, Toets mij, en ken mijn gedachten:
24
Zie, of ik op de weg der ongerechtigheid ben; Breng mij dan terug op het eeuwige pad!
Psalmen
Capítulo 139
1
Een psalm van David, voor den opperzangmeester. HEERE! Gij doorgrondt en kent mij.
2
Gij weet mijn zitten en mijn opstaan; Gij verstaat van verre mijn gedachten.
3
Gij omringt mijn gaan en mijn liggen; en Gij zijt al mijn wegen gewend.
4
Als er nog geen woord op mijn tong is, zie, Heere! Gij weet het alles.
5
Gij bezet mij van achteren en van voren, en Gij zet Uw hand op mij.
6
De kennis is mij te wonderbaar, zij is hoog, ik kan er niet bij.
7
Waar zou ik heengaan voor Uw Geest en waar zou ik heenvlieden voor Uw aangezicht?
8
Zo ik opvoer ten hemel, Gij zijt daar; of bedde ik mij in de hel, zie, Gij zijt daar.
9
Nam ik vleugelen des dageraads, woonde ik aan het uiterste der zee;
10
Ook daar zou Uw hand mij geleiden, en Uw rechterhand zou mij houden.
11
Indien ik zeide: De duisternis zal mij immers bedekken; dan is de nacht een licht om mij.
12
Ook verduistert de duisternis voor U niet; maar de nacht licht als de dag; de duisternis is als het licht.
13
Want Gij bezit mijn nieren; Gij hebt mij in mijner moeders buik bedekt.
14
Ik loof U, omdat ik op een heel vreselijke wijze wonderbaarlijk gemaakt ben; wonderlijk zijn Uw werken! ook weet het mijn ziel zeer wel.
15
Mijn gebeente was voor U niet verholen, als ik in het verborgene gemaakt ben, en als een borduursel gewrocht ben, in de nederste delen der aarde.
16
Uw ogen hebben mijn ongevormden klomp gezien; en al deze dingen waren in Uw boek geschreven, de dagen als zij geformeerd zouden worden, toen nog geen van die was.
17
Daarom, hoe kostelijk zijn mij, o God, Uw gedachten! hoe machtig veel zijn haar sommen!
18
Zoude ik ze tellen? Harer is meer, dan des zands; word ik wakker, zo ben ik nog bij U.
19
O God! dat Gij den goddeloze ombracht! en gij, mannen des bloeds, wijkt van mij!
20
Die van U schandelijk spreken, en Uw vijanden ijdellijk verheffen.
21
Zou ik niet haten, HEERE! die U haten? en verdriet hebben in degenen, die tegen U opstaan?
22
Ik haat hen met volkomen haat, tot vijanden zijn zij mij.
23
Doorgrond mij, o God! en ken mijn hart; beproef mij, en ken mijn gedachten.
24
En zie, of bij mij een schadelijke weg zij; en leid mij op den eeuwigen weg.