Comparar
Job 5
Rolagem vinculadaAs duas colunas rolam juntas
Job
Capítulo 5
1
Roep nu, zal er iemand zijn, die u antwoorde? En tot wien van de heiligen zult gij u keren?
2
Want den dwaze brengt de toornigheid om, en de ijver doodt den slechte.
3
Ik heb gezien een dwaas wortelende; doch terstond vervloekte ik zijn woning.
4
Verre waren zijn zonen van heil; en zij werden verbrijzeld in de poort, en er was geen verlosser.
5
Wiens oogst de hongerige verteerde, dien hij ook tot uit de doornen gehaald had; de struikrover slokte hun vermogen in.
6
Want uit het stof komt het verdriet niet voort, en de moeite spruit niet uit de aarde;
7
Maar de mens wordt tot moeite geboren; gelijk de spranken der vurige kolen zich verheffen tot vliegen.
8
Doch ik zou naar God zoeken, en tot God mijn aanspraak richten;
9
Die grote dingen doet, die men niet doorzoeken kan; wonderen, die men niet tellen kan;
10
Die den regen geeft op de aarde, en water zendt op de straten;
11
Om de vernederden te stellen in het hoge; dat de rouwdragenden door heil verheven worden.
12
Hij maakt te niet de gedachten der arglistigen; dat hun handen niet een ding uitrichten.
13
Hij vangt de wijzen in hun arglistigheid; dat de raad der verdraaiden gestort wordt.
14
Des daags ontmoeten zij de duisternis, en gelijk des nachts tasten zij in den middag.
15
Maar Hij verlost den behoeftige van het zwaard, van hun mond, en van de hand des sterken.
16
Zo is voor den arme verwachting; en de boosheid stopt haar mond toe.
17
Zie, gelukzalig is de mens, denwelken God straft; daarom verwerp de kastijding des Almachtigen niet.
18
Want Hij doet smart aan, en Hij verbindt; Hij doorwondt, en Zijn handen helen.
19
In zes benauwdheden zal Hij u verlossen, en in de zevende zal u het kwaad niet aanroeren.
20
In den honger zal Hij u verlossen van den dood, en in den oorlog van het geweld des zwaards.
21
Tegen den gesel der tong zult gij verborgen wezen, en gij zult niet vrezen voor de verwoesting, als zij komt.
22
Tegen de verwoesting en tegen den honger zult gij lachen, en voor het gedierte der aarde zult gij niet vrezen.
23
Want met de stenen des velds zal uw verbond zijn, en het gedierte des velds zal met u bevredigd zijn.
24
En gij zult bevinden, dat uw tent in vrede is; en gij zult uw woning verzorgen, en zult niet feilen.
25
Ook zult gij bevinden, dat uw zaad menigvuldig wezen zal, en uw spruiten als het kruid der aarde.
26
Gij zult in ouderdom ten grave komen, gelijk de korenhoop te zijner tijd opgevoerd wordt.
27
Zie dit, wij hebben het doorzocht, het is alzo; hoor het, en bemerk gij het voor u.
Jób
Capítulo 5
1
Zavolejž tedy, dá-liť kdo odpověd? A k kterému se z svatých obrátíš?
2
Pakli k bláznu, zahubí ho rozhněvání, a nesmyslného zabije prchlivost.
3
Jáť jsem viděl blázna, an se vkořenil, ale hned jsem zle tušil příbytku jeho, řka:
4
Vzdáleniť jsou synové jeho od spasení; nebo potříni budou v bráně, aniž bude, kdo by je vytrhl.
5
Obilé jeho zžíře hladovitý, a i z prostřed trní je vychvátí; nadto sehltí násilník statek takových.
6
Neboť nepochází z prachu trápení, aniž se z země pučí bída.
7
Ale člověk rodí se k bídě, tak jako jiskry z uhlí zhůru létají.
8
Jistě žeť bych já hledal Boha silného, a jemu bych předložil při svou,
9
Kterýž činí věci veliké, nezpytatelné, divné, a jimž počtu není,
10
Kterýž dává déšť na zemi, a spouští vody na pole,
11
Kterýž sází opovržené na místě vysokém, a žalostící vyvyšuje spasením,
12
Kterýž v nic obrací myšlení chytráků, tak aby nemohli k skutku přivésti ruce jejich ničeho,
13
Kterýž lapá moudré v chytrosti jejich; nebo rada převrácených bláznová bývá.
14
Ve dne motají se jako ve tmách, a jako v noci šámají o poledni.
15
Kterýž zachovává od meče a od úst jejich, a chudého od ruky násilníka.
16
Máť zajisté nuzný naději, ale nepravost musí zacpati ústa svá.
17
Aj, jak blahoslavený jest člověk, kteréhož tresce Bůh! A protož káráním Všemohoucího nepohrdej.
18
Onť zajisté uráží, on i obvazuje; raní, ruka jeho také léčí.
19
Z šesti úzkostí vysvobodil by tebe, ano i v sedmi nedotklo by se tebe zlé.
20
V hladu vykoupil by tě od smrti, a v boji od moci meče.
21
Když utrhá jazyk, byl bys skryt, aniž bys se bál zhouby, když by přišla.
22
Zhouba a hlad buď tobě za smích, a nestrachuj se ani líté zvěři zemské.
23
Nebo s kamením polním příměří tvé, a zvěř lítá polní pokoj zachová k tobě.
24
A shledáš, žeť stánek tvůj bude bezpečný, a navrátíš se zase k příbytku svému, a nezhřešíš.
25
Shledáš také, žeť se rozmnoží símě tvé, a potomci tvoji jako bylina zemská.
26
Vejdeš v šedinách do hrobu, tak jako odnášíno bývá zralé obilí časem svým.
27
Aj, toť jsme vyhledali, a takť jest; poslechniž toho, a schovej sobě to.