Comparar
Psalmen 60
Rolagem vinculadaAs duas colunas rolam juntas
Psalmen
Capítulo 60
1
Een gouden kleinood van David tot lering, voor den opperzangmeester, op Schusan Eduth; (60:2) Als hij gevochten had met de Syriers van Mesopotamie, en met de Syriers van Zoba; en Joab wederkwam, en de Edomieten sloeg in het Zoutdal, twaalf duizend. (60:3) O God! Gij hadt ons verstoten, Gij hadt ons gescheurd, Gij zijt toornig geweest; keer weder tot ons.
2
(60:4) Gij hebt het land geschud, Gij hebt het gespleten; genees zijn breuken, want het wankelt.
3
(60:5) Gij hebt Uw volk een harde zaak doen zien; Gij hebt ons gedrenkt met zwijmelwijn.
4
(60:6) Maar nu hebt Gij dengenen, die U vrezen, een banier gegeven, om die op te werpen, vanwege de waarheid. Sela.
5
(60:7) Opdat Uw beminden zouden bevrijd worden; geef heil door Uw rechterhand, en verhoor ons.
6
(60:8) God heeft gesproken in Zijn heiligdom; dies zal ik van vreugde opspringen; ik zal Sichem delen, en het dal van Sukkoth zal ik afmeten.
7
(60:9) Gilead is mijn, en Manasse is mijn, en Efraim is de sterkte mijns hoofds; Juda is mijn wetgever.
8
(60:10) Moab is mijn waspot; op Edom zal ik mijn schoen werpen! juich over mij, o gij Palestina!
9
(60:11) Wie zal mij voeren in een vaste stad? Wie zal mij leiden tot in Edom?
10
(60:12) Zult Gij het niet zijn, o God! Die ons verstoten hadt, en niet uittoogt, o God! met onze heirkrachten?
11
(60:13) Geef Gij ons hulp uit de benauwdheid, want 's mensen heil is ijdelheid.
12
(60:14) In God zullen wij kloeke daden doen, en Hij zal onze wederpartijders vertreden.
Žalmy
Capítulo 60
1
Přednímu z kantorů na šušan eduth, zlatý žalm Davidův, k vyučování,
2
Když válku vedl proti Syrii Naharaim, a proti Syrii Soba, kdyžto navrátil se Joáb, pobiv Idumejských v údolí slaném dvanácte tisíců.
3
Bože, zavrhl jsi byl nás, roztrhls nás a hněvals se, navratiž se zase k nám.
4
Zatřásl jsi byl zemí a roztrhls ji, uzdraviž rozsedliny její, neboť se chvěje.
5
Ukazoval jsi lidu svému tvrdé věci, napájels nás vínem zkormoucení.
6
Ale nyní dal jsi těm, kteříž se tebe bojí, korouhev, aby ji vyzdvihli pro pravdu tvou. Sélah.
7
Ať jsou vysvobozeni milí tvoji, zachovávejž jich pravicí svou, a vyslyš mne.
8
Bůh mluvil skrze svatost svou, veseliti se budu, budu děliti Sichem, a údolí Sochot rozměřím.
9
Můjť jest Galád, můj i Manasses, a Efraim síla hlavy mé, Juda učitel můj.
10
Moáb medenice k umývání mému, na Edoma uvrhu obuv svou, proti mně, Palestino, trub.
11
Kdo mne uvede do města ohraženého? Kdo mne zprovodí až do Idumee?
12
Zdali ne ty, ó Bože, kterýž jsi nás byl zavrhl, a nevycházels, Bože, s vojsky našimi?
13
Uděliž nám pomoci před nepřítelem, nebo marná jest pomoc lidská.
14
V Bohu udatně sobě počínati budeme, a onť pošlapá nepřátely naše.