Comparar
Spreuken 20
Rolagem vinculadaAs duas colunas rolam juntas
Spreuken
Capítulo 20
1
De wijn is een spotter, de sterke drank is woelachtig; al wie daarin dwaalt, zal niet wijs zijn.
2
De schrik des konings is als het brullen eens jongen leeuws; die zich tegen hem vergramt, zondigt tegen zijn ziel.
3
Het is eer voor een man, van twist af te blijven; maar ieder dwaas zal er zich in mengen.
4
Om den winter zal de luiaard niet ploegen; daarom zal hij bedelen in den oogst, maar er zal niet zijn.
5
De raad in het hart eens mans is als diepe wateren; maar een man van verstand zal dien uithalen.
6
Elk van de menigte der mensen roept zijn weldadigheid uit; maar wie zal een recht trouwen man vinden?
7
De rechtvaardige wandelt steeds in zijn oprechtheid; welgelukzalig zijn zijn kinderen na hem.
8
Een koning, zittende op den troon des gerichts, verstrooit alle kwaad met zijn ogen.
9
Wie kan zeggen: Ik heb mijn hart gezuiverd, ik ben rein van mijn zonde?
10
Tweeerlei weegsteen, tweeerlei efa is den HEERE een gruwel, ja die beide.
11
Een jongen zal ook door zijn handelingen zich bekend maken, of zijn werk zuiver, en of het recht zal wezen.
12
Een horend oor, en een ziend oog heeft de HEERE gemaakt, ja, die beide.
13
Heb den slaap niet lief, opdat gij niet arm wordt; open uw ogen, verzadig u met brood.
14
Het is kwaad, het is kwaad! zal de koper zeggen; maar als hij weggegaan is, dan zal hij zich beroemen.
15
Goud is er, en menigte van robijnen; maar de lippen de wetenschap zijn een kostelijk kleinood.
16
Als iemand voor een vreemde borg geworden is, neem zijn kleed; en pand hem voor de onbekenden.
17
Het brood der leugen is den mens zoet; maar daarna zal zijn mond vol van zandsteentjes worden.
18
Elke gedachte wordt door raad bevestigd, daarom voer oorlog met wijze raadslagen.
19
Die als een achterklapper wandelt, openbaart het heimelijke; vermeng u dan niet met hem, die met zijn lippen verlokt.
20
Wie zijn vader of zijn moeder vloekt, diens lamp zal uitgeblust worden in zwarte duisternis.
21
Als een erfenis in het eerste verhaast wordt, zo zal haar laatste niet gezegend worden.
22
Zeg niet: Ik zal het kwaad vergelden; wacht op den HEERE, en Hij zal u verlossen.
23
Tweeerlei weegsteen is den HEERE een gruwel, en de bedriegelijke weegschaal is niet goed.
24
De treden des mans zijn van den HEERE; hoe zou dan een mens zijn weg verstaan?
25
Het is een strik des mensen, dat hij het heilige verslindt, en na gedane geloften, onderzoek te doen.
26
Een wijs koning verstrooit de goddelozen, en hij brengt het rad over hen.
27
De ziel des mensen is een lamp des HEEREN, doorzoekende al de binnenkameren des buiks.
28
Weldadigheid en waarheid bewaren den koning; en door weldadigheid ondersteunt hij zijn troon.
29
Der jongelingen sieraad is hun kracht, en der ouden heerlijkheid is de grijsheid.
30
Gezwellen der wonde zijn in den boze een zuivering, mitsgaders de slagen van het binnenste des buiks.
Přísloví
Capítulo 20
1
Víno činí posměvače, a nápoj opojný nepokojného; pročež každý, kdož se kochá v něm, nebývá moudrý.
2
Hrůza královská jako řvání mladého lva; kdož ho rozhněvá, hřeší proti životu svému.
3
Přestati od sváru jest to každému ku poctivosti, ale kdožkoli se do nich zapletá, blázen jest.
4
Lenoch neoře pro zimu, pročež žebrati bude ve žni, ale nadarmo.
5
Rada v srdci muže voda hluboká, muž však rozumný dosáhne jí.
6
Větší díl lidí honosí se účinností svou, ale v pravdě takového kdo nalezne?
7
Spravedlivý ustavičně chodí v upřímnosti své; blažení synové jeho po něm.
8
Král sedě na soudné stolici, rozhání očima svýma všecko zlé.
9
Kdo může říci: Očistil jsem srdce své? Èist jsem od hříchu svého?
10
Závaží rozdílná a míra rozdílná, obé to ohavností jest Hospodinu.
11
Po skutcích svých poznáno bývá také i pachole, jest-li upřímé a pravé dílo jeho.
12
Ucho, kteréž slyší, a oko, kteréž vidí, obé to učinil Hospodin.
13
Nemiluj snu, abys nezchudl, otevři oči své, a nasytíš se chlebem.
14
Zlé, zlé, říká ten, kdož kupuje, a odejda, tedy se chlubí.
15
Zlato a množství perel, a nejdražší klínot jsou rtové umělí.
16
Vezmi roucho toho, kterýž slíbil za cizího, a kdo za cizozemku, základ jeho.
17
Chutný jest někomu chléb falše, ale potom ústa jeho pískem naplněna bývají.
18
Myšlení radou upevňuj, a s opatrnou radou veď boj.
19
Kdo vynáší tajnost, chodí neupřímě, pročež k lahodícímu rty svými nepřiměšuj se.
20
Kdo zlořečí otci svému neb matce své, zhasne svíce jeho v temných mrákotách.
21
Dědictví rychle z počátku nabytému naposledy nebývá dobrořečeno,
22
Neříkej: Odplatím se zlým; očekávej na Hospodina, a vysvobodí tě.
23
Ohavností jsou Hospodinu závaží rozdílná, a váhy falešné neoblibuje.
24
Od Hospodina jsou krokové muže, ale člověk jak vyrozumívá cestě jeho?
25
Osídlo jest člověku pohltiti věc posvěcenou, a po slibu zase toho vyhledávati.
26
Král moudrý rozptyluje bezbožné, a uvodí na ně pomstu.
27
Duše člověka jest svíce Hospodinova, kteráž zpytuje všecky vnitřnosti srdečné.
28
Milosrdenství a pravda ostříhají krále, a milosrdenstvím podpírá se trůn jeho.
29
Ozdoba mládenců jest síla jejich, a okrasa starců šediny.
30
Modřiny ran jsou lékařství při zlém, a bití vnitřnostem života.