Compare
Jobu 34
Linked scrollingBoth columns scroll together
Jobu
Chapter 34
1
Elihu nastavi svoju besjedu i reče:
2
“I vi, mudraci, čujte što ću reći, vi, ljudi umni, poslušajte mene,
3
jer uši nam prosuđuju besjede isto kao što nepce hranu kuša.
4
Zajedno ispitajmo što je pravo i razmislimo skupa što je dobro.
5
Job je utvrdio: 'Ja sam pravedan, ali Bog meni pravdu uskraćuje.
6
U pravu sam, a lašcem prave mene, nasmrt prostrijeljen, a bez krivnje svoje!'
7
Zar gdje čovjeka ima poput Joba koji porugu pije kao vodu,
8
sa zlikovcima koji skupa hodi i s opakima isti dijeli put?
9
On tvrdi: 'Kakva korist je čovjeku od tog što Bogu ugoditi želi?'
10
Stoga me čujte, vi ljudi pametni! Od Boga zlo je veoma daleko i nepravednost od Svemogućega,
11
te on čovjeku plaća po djelima, daje svakom po njegovu vladanju.
12
Odista, Bog zla nikada ne čini, niti Svesilni kad izvrće pravo.
13
TÓa tko je njemu povjerio zemlju i vasioni svijet tko je stvorio?
14
Kad bi on dah svoj u se povukao, kad bi čitav svoj duh k sebi vratio,
15
sva bića bi odjednom izdahnula i u prah bi se pretvorio čovjek.
16
Ako razuma imaš, slušaj ovo, prikloni uho glasu riječi mojih.
17
Može li vladat' koji mrzi pravo? Najpravednijeg hoćeš li osudit'? -
18
Onog koji kaže kralju: 'Nitkove!' a odličniku govori: 'Zlikovče!'
19
Koji nije spram knezovima pristran i jednak mu je ubog i mogućnik, jer oni su djelo ruku njegovih?
20
Zaglave za tren, usred gluhe noći: komešaju se narodi, prolaze; ni od čije ruke moćni padaju.
21
Jer, on nadzire pute čovjekove, pazi nad svakim njegovim korakom.
22
Nema toga mraka niti crne tmine gdje bi se mogli zlikovci sakriti.
23
Bog nikome unaprijed ne kaže kada će na sud pred njega stupiti.
24
Bez saslušanja on satire jake i stavlja druge na njihovo mjesto.
25
TÓa odveć dobro poznaje im djela! Sred noći on ih obara i gazi.
26
Ćuškom ih bije zbog zloće njihove na mjestu gdje ih svi vidjeti mogu.
27
Jer prestadoše za njime hoditi, zanemariše putove njegove
28
goneć uboge da vape do njega i potlačene da k njemu leleču.
29
Al' miruje li, tko da njega gane? Zastre li lice, tko ga vidjet' može?
30
Nad pucima bdi k'o i nad čovjekom da ne zavlada tko narod zavodi.
31
Kada bezbožnik Bogu svome kaže: 'Zavedoše me, više griješit neću.
32
Ne uviđam li, ti me sad pouči, i ako sam kad nepravdu činio, ubuduće ja činiti je neću!'
33
Misliš da Bog mora njega kazniti, dok ti zamisli njegove prezireš? Al' kada ti odlučuješ, a ne ja, mudrost nam svoju istresi dÓe sada!
34
Svi ljudi umni sa mnom će se složit' i svatko razuman koji čuje mene:
35
Nepromišljeno Job je govorio, u riječima mu neima mudrosti.
36
Stoga, nek' se Job dokraja iskuša, jer odgovara poput zlikovaca;
37
a svom grijehu još pobunu domeće, među nama on plješće dlanovima i hule svoje na Boga gomila.”
Job
Chapter 34
1
Elihoe vervolgde en sprak:
2
Gij wijzen, hoort naar mijn rede; Verstandigen, luistert naar mij:
3
Want het oor toetst de woorden, Zoals het gehemelte spijzen keurt.
4
We moeten zelf onderzoeken, wat recht is, Onder elkander beslissen wat goed is.
5
Want Job heeft gezegd: Ik ben rechtschapen, Maar God onthoudt mij mijn recht;
6
Ondanks mijn recht moet ik lijden, Mijn wonde is ongeneeslijk, al ben ik niet schuldig!
7
Is er wel iemand als Job, Die godslastering als water drinkt,
8
Die het gezelschap van boosdoeners opzoekt En met slechte lieden omgang heeft?
9
Want hij zegt: Wat baat het den mens, In God zijn behagen te stellen!
10
Verstandige lieden, hoort dus naar mij: Onmogelijk; God doet geen kwaad, de Almachtige geen onrecht;
11
Want Hij vergeldt de mensen hun daden, Behandelt iedereen naar zijn gedrag!
12
Waarachtig, God kan geen onrecht begaan, De Almachtige het recht niet verkrachten!
13
Wie heeft de aarde onder zijn leiding gesteld Wie Hem met de hele wereld belast?
14
Trekt Hij hun geest tot Zich terug, Neemt Hij tot Zich hun levensadem,
15
Dan sterft onmiddellijk alle vlees, Keert de mens terug tot stof!
16
Zijt ge verstandig, luister hiernaar, En leen het oor aan mijn rede:
17
Kan Hij, die het recht zou haten, besturen; Kan de Alrechtvaardige onrecht bedrijven?
18
Hij, die tot den koning zegt: Belial Tot de edelen: Booswicht;
19
Die vorsten niet voortrekt, Den arme niet achterstelt bij den rijke. Neen, ze zijn allen het werk zijner handen,
20
En sterven plotseling, midden in de nacht; Rijken worden opgeschrikt, en gaan heen, Machtigen verdwijnen, al steekt men er de hand niet naar uit.
21
Want zijn ogen zijn op de wegen der mensen gericht, En Hij ziet al hun schreden;
22
Er bestaat geen duister of donker, Waarin de boosdoeners zich kunnen verbergen.
23
Neen, geen vaste tijd voor den mens, Om voor God ten gericht te verschijnen;
24
Hij verplettert den machtige zonder verhoor, En stelt anderen voor hem in de plaats.
25
Hij geeft dus acht op hun daden, Hij stort ze omver in de nacht;
26
Ze worden verbrijzeld tot straf voor hun boosheid, Hij tuchtigt ze op de plaats, waar allen het zien.
27
Want van Hem zijn ze afgeweken, En hebben op geen van zijn paden gelet;
28
Ze hebben het kermen der armen tot Hem doen komen, Zodat Hij het klagen der ellendigen hoort.
29
Hield Hij Zich stil, wie zou ze beschuldigen Bedekte Hij zijn gelaat, wie wees hen terecht? Neen, Hij houdt volk en eenling in het oog,
30
Opdat geen boze regeert, het volk niet zondigt.
31
Maar als de boze tot God zegt: Ik heb gedwaald, Doch ik wil niet meer zondigen;
32
Onderricht mij, totdat ik tot inzicht kom; Heb ik misdaan, ik doe het niet meer!
33
Moet Hij, volgens u, het dan toch maar vergelden, Omdat gij zijn gerechtigheid anders misprijst? Gij hebt te beslissen, niet ik; Spreek dus uit, wat ge meent!
34
Verstandige mensen zullen mij zeggen, Met den wijzen man, die mij hoort:
35
Job heeft niet verstandig gesproken, Zijn rede getuigt niet van inzicht.
36
Waarachtig, Job zal ten einde toe worden beproefd, Om zijn antwoorden, boosdoeners waardig;
37
Want hij heeft bij zijn zonde de misdaad gevoegd, Ons te honen, en tegen God een grote mond op te zetten!