Comparer
Job 23
Défilement liéLes deux colonnes défilent ensemble
Job
Chapitre 23
1
Job antwoordde, en sprak:
2
Al weer heet mijn klagen verzet: Maar zijn hand dwingt mij tot zuchten!
3
Ach, dat ik Hem vinden kon, En voor zijn troon kon verschijnen!
4
Dan zette ik Hem mijn zaak uiteen, En vulde mijn mond met bewijzen;
5
Dan kende ik de woorden, waarmee Hij mij antwoordt, Vernam ik, wat Hij mij zegt.
6
Zou Hij zijn macht in het geding moeten brengen? Neen, als Hij slechts naar mij hoorde!
7
Dan zou Hij bemerken dat er bij Hem een onschuldige pleit, En ik was voorgoed van mijn Rechter bevrijd!
8
Maar ga ik naar het oosten, Hij is er niet, Of naar het westen, ik bespeur Hem niet;
9
Ik zoek Hem ten noorden, ik vind Hem niet, Wend mij naar het zuiden, ik zie Hem niet.
10
Het is, omdat Hij mijn wandel kent Omdat ik als goud te voorschijn zou treden, als Hij mij toetst:
11
Want mijn voet bleef steeds in zijn spoor, Ik hield zijn pad, en verliet het nooit!
12
Van het bevel zijner lippen week ik niet af, Het woord van zijn mond heb ik in mijn boezem bewaard:
13
Maar wil Hij iets, wie kan Hem beletten, Begeert Hij iets, Hij voert het uit!
14
Ja, Hij volbrengt, wat Hij over mij heeft besloten, Met al het andere, wat Hij heeft beschikt:
15
En daarom ben ik voor Hem zo bang, Sidder ik, als ik aan Hem denk.
16
Het is God, die mijn hart murw heeft geslagen, De Almachtige, die mij verschrikt;
17
Neen, niet door de duisternis ben ik ontsteld Niet door het donker, dat mijn gelaat bedekt!
Jób
Chapitre 23
1
Tedy odpověděl Job a řekl:
2
Což vždy předce naříkání mé za zpouru jmíno bude, ješto bída má těžší jest nežli lkání mé?
3
Ó bych věděl, kde ho najíti, šel bych až k trůnu jeho.
4
Pořádně bych před ním vedl při, a ústa svá naplnil bych důvody.
5
Zvěděl bych, jakými slovy by mně odpověděl, a porozuměl bych, co by mi řekl.
6
Zdaliž by podlé veliké síly své rozepři vedl se mnou? Nikoli, nýbrž on sám dal by mi sílu.
7
Tuť by upřímý hádati se mohl s ním, a byl bych osvobozen všelijak od soudce svého.
8
Ale aj, půjdu-li upřímo dále, tam ho není; pakli nazpět, nepostihnu ho.
9
By i čím zaměstknán byl na levo, předce ho nespatřím; zastře-li se na pravo, ovšem ho neuzřím.
10
Nebo on zná cestu, kteráž jest při mně; bude-li mne zkušovati, jako zlato se ukáži.
11
Šlepějí zajisté jeho přídržela se noha má, cesty jeho šetřil jsem, abych se s ní neuchyloval.
12
Aniž od přikázaní rtů jeho uchýlil jsem se, nýbrž ustaviv se na tom, schované jsem měl řeči úst jeho.
13
On pak jestliže při čem stojí, kdo jej odvrátí? Ano duše jeho čehož jen žádá, toho hned dovodí.
14
A vykoná uložení své o mně; nebo takových příkladů mnoho jest při něm.
15
Pročež před tváří jeho děsím se; když to rozvažuji, lekám se ho.
16
Bůh zajisté zemdlil srdce mé, a Všemohoucí předěsil mne,
17
Tak že sotva jsem nezahynul v těch temnostech; nebo před tváří mou nezakryl mrákoty.