Comparer
Psalmen 89
Défilement liéLes deux colonnes défilent ensemble
Psalmen
Chapitre 89
1
Een leerdicht van Etan, den Ezrachiet. Uw genade, o Jahweh, wil ik eeuwig bezingen, Uw trouw verkonden van geslacht tot geslacht!
2
Want Gij hebt gesproken: Mijn genade duurt eeuwig, Mijn trouw staat als de hemel onwankelbaar vast.
3
Ik heb een verbond met mijn uitverkorene gesloten, Een eed gezworen aan David, mijn dienaar:
4
Voor eeuwig zal Ik uw nazaat behouden, Uw troon doen staan van geslacht tot geslacht!
5
De hemelen loven uw wondermacht, Jahweh, En uw trouw in de gemeenschap der heiligen;
6
Want wie in de wolken kan zich meten met Jahweh, Wie van Gods zonen is aan Jahweh gelijk?
7
Geweldig is God in de gemeenschap der heiligen, Machtig, ontzaglijk boven allen om Hem heen!
8
God der heirscharen, Jahweh, wie komt U nabij; Uw almacht en trouw omringen U, Jahweh!
9
Gij beheerst de onstuimige zee, En bedaart de bruisende golven;
10
Gij hebt Ráhab weggetrapt als een kreng, Uw vijanden uiteen gejaagd door uw machtige arm.
11
Van U is de hemel, van U is de aarde; Gij hebt de wereld gegrond met wat ze bevat.
12
Het Noorden en Zuiden, Gij hebt ze geschapen; Tabor en Hermon prijzen uw Naam!
13
Aan U de arm met heldenkracht; Uw hand is sterk, uw rechter verheven.
14
Recht en gerechtigheid dragen uw troon, Genade en trouw gaan voor uw aangezicht uit!
15
Gelukkig het volk, dat nog jubelen kan, En wandelen in het licht van uw aanschijn, o Jahweh;
16
Dat zich altijd verheugt in uw Naam, En in uw gerechtigheid roemt.
17
Want Gij zijt onze heerlijke schutse, Door uw goedheid heft onze hoorn zich omhoog:
18
Want Jahweh is ons tot schild, Israëls Heilige tot Koning!
19
Eens hebt Gij in visioenen gesproken, En tot uw getrouwe gezegd: Ik heb een dapperen strijder gekroond, Hoog verheven een jongeman uit het volk.
20
Ik heb David, mijn dienaar, gevonden, Hem met mijn heilige olie gezalfd;
21
Mijn hand houdt hem vast, En mijn arm zal hem stutten!
22
Geen vijand zal hem bespringen, Geen booswicht benauwen;
23
Ik leg zijn vijanden voor hem neer, En sla zijn haters tegen de grond.
24
Mijn trouw en genade zullen hem steeds vergezellen, Door mijn Naam zal zijn hoorn zich verheffen;
25
Ik leg zijn hand op de zee, Zijn rechter op de rivieren.
26
Hij mag tot Mij roepen: Mijn Vader zijt Gij, Mijn God en de Rots van mijn heil;
27
En Ik zal hem tot eerstgeborene verheffen, Hoog boven de koningen der aarde.
28
Eeuwig zal Ik hem mijn genade behouden, Onverbreekbaar zal mijn verbond met hem zijn:
29
Ik zal zijn geslacht laten duren voor eeuwig, Zijn troon als de dagen des hemels!
30
En mochten zijn zonen mijn wet verzaken, En niet wandelen naar mijn geboden,
31
Mijn voorschriften schenden, Mijn bevel overtreden:
32
Dan zal Ik wel met de roede hun misdaad bestraffen, En met slagen hun schuld,
33
Maar hèm zal Ik mijn gunst niet onthouden, En mijn trouw niet verloochenen.
34
Mijn verbond zal Ik nimmer verbreken, Nooit veranderen wat Ik eens heb gezegd;
35
Bij mijn heiligheid heb Ik het eens en voor altijd gezworen, En nooit breek Ik David mijn woord!
36
Zijn geslacht zal eeuwig bestaan, En zijn troon als de zon voor mijn aanschijn;
37
Als de maan, die stand houdt voor eeuwig, En trouw in de wolken blijft staan.
38
En nu hebt Gij toch uw Gezalfde versmaad en verstoten, Tegen hem uw gramschap ontstoken;
39
Het verbond met uw dienaar verbroken, Zijn kroon vertrapt op de grond.
40
Al zijn wallen hebt Gij geslecht, Zijn vestingen in puin gelegd;
41
Iedereen plundert hem, die er voorbij gaat, En zijn buren spotten met hem.
42
Gij hebt de rechterhand van zijn verdrukkers verhoogd, En al zijn vijanden van blijdschap doen juichen,
43
Doen wijken de kling van zijn zwaard, Hem geen stand doen houden in de strijd.
44
Gij hebt hem van zijn glorie beroofd, Zijn troon ter aarde geworpen;
45
De dagen verkort van zijn jeugdige kracht, En hem met schande bedekt.
46
Hoe lang nog, Jahweh, zult Gij U maar altijd verbergen, En zal uw gramschap laaien als vuur?
47
Bedenk toch, wat het leven is, Hoe vergankelijk Gij den mens hebt gemaakt.
48
Waar leeft de man, die de dood niet zal zien, Zijn leven kan redden uit de klauw van het graf?
49
Heer, waar zijn dan uw vroegere gunsten gebleven, Die Gij David bij uw trouw hadt bezworen?
50
Ach Heer, gedenk toch de smaad van uw dienaar, De hoon der volken, die ik in mijn boezem verkrop,
51
Waarmee uw vijanden schimpen, o Jahweh, En uw Gezalfde tergen bij iedere stap!
52
Gezegend zij Jahweh in eeuwigheid; Amen, Amen!
Žalmy
Chapitre 89
1
Vyučující, složený od Etana Ezrachitského.
2
O milosrdenstvích Hospodinových na věky zpívati budu, od národu do pronárodu zvěstovati budu pravdu tvou ústy svými.
3
Nebo jsem řekl: Na věky milosrdenství vzdělávati se bude, na nebi utvrdíš pravdu svou, o nížs řekl:
4
Učinil jsem smlouvu s vyvoleným svým, přisáhl jsem Davidovi služebníku svému,
5
Že až na věky utvrdím símě tvé, a vzdělám od národu do národu trůn tvůj. Sélah.
6
Protož oslavují nebesa div tvůj, Hospodine, i pravdu tvou v shromáždění svatých.
7
Nebo kdo na nebi přirovnán býti může Hospodinu? Kdo jest podobný Hospodinu mezi syny silných?
8
Bůh i v shromáždění svatých strašlivý jest náramně, a hrozný nade všecky vůkol něho.
9
Hospodine Bože zástupů, kdo jest jako ty, silný Hospodin? Nebo pravda tvá tobě přístojí všudy vůkol.
10
Ty panuješ nad dutím moře; když se zdvihají vlny jeho, ty je skrocuješ.
11
Ty jsi jako raněného potřel Egypt, a silným ramenem svým rozptýlil jsi nepřátely své.
12
Tváť jsou nebesa, tvá také i země, okršlek i plnost jeho ty jsi založil.
13
Půlnoční i polední strana, kteréž jsi ty stvořil, i Tábor a Hermon o tvém jménu zpívají.
14
Tvé rámě jest přemocné, silná ruka tvá, a vyvýšená pravice tvá.
15
Spravedlnost a soud jsou základem trůnu tvého, milosrdenství a pravda předcházejí tvář tvou.
16
Blahoslavený lid, kterýž zná zvuk tvůj; tiť, Hospodine, v světle oblíčeje tvého choditi budou.
17
Ve jménu tvém plésati budou každého dne, a v spravedlnosti tvé vyvýší se.
18
Nebo sláva síly jejich ty jsi, a z milosti tvé k zvýšení přijde roh náš.
19
Nebo štít náš jest Hospodinův, a svatého Izraelského král náš.
20
Tehdy mluvě u vidění k svatému svému, řekl jsi: Složil jsem pomoc v reku udatném, zvýšil jsem vybraného z lidu.
21
Nalezl jsem Davida služebníka svého, olejem svým svatým pomazal jsem ho.
22
A protož budeť s ním stále ruka má, ano i ramenem svým posilovati ho budu.
23
Nebudeť ho moci nuziti nepřítel, ani člověk nešlechetný trápiti.
24
Nebo potru před tváří jeho protivníky jeho, a ty, kteříž ho nenávidí, porazím.
25
Nadto pravda má a milosrdenství mé s ním bude, a ve jménu mém vyvýšen bude roh jeho.
26
A vložím na moře ruku jeho, a na řeky pravici jeho.
27
On volaje ke mně, dí: Ty jsi otec můj, Bůh silný můj a skála spasení mého.
28
Já také za prvorozeného vystavím jej, a za vyššího králů zemských.
29
Na věky zachovám jemu milosrdenství své, a smlouva s ním stálá bude.
30
Učiním i to, aby na věky trvalo símě jeho, a trůn jeho jako dnové nebes.
31
Jestliže by pak synové jeho opustili zákon můj, a v soudech mých nechodili,
32
Jestliže by ustanovení mých poškvrnili, a přikázaní mých neostříhali:
33
Tedy navštívím metlou přestoupení jejich, a trestáním nepravost jejich,
34
Ale milosrdenství svého neodejmu od něho, aniž klamati budu proti pravdě své.
35
Nepoškvrnímť smlouvy své, a toho, což vyšlo z úst mých, nezměním.
36
Jednou jsem přisáhl skrze svatost svou, nesklamámť Davidovi,
37
Že símě jeho na věky bude, a trůn jeho jako slunce přede mnou,
38
Jako měsíc utvrzeno bude na věky, a jako svědkové na obloze hodnověrní.
39
Ale ty jsi jej zavrhl a potupil, rozhněvals se na pomazaného svého.
40
Zavrhl jsi smlouvu s služebníkem svým, povrhls korunu jeho na zem.
41
Roztrhal jsi všecky ohrady jeho, a bašty jeho jsi rozválel.
42
Derou jej všickni, kteříž tudy jdou; jest ku posměchu i sousedům svým.
43
Vyvýšil jsi pravici protivníků jeho, obveselils všecky nepřátely jeho.
44
Ztupils i ostří meče jeho, aniž jsi dal jemu, aby ostáti mohl v boji.
45
Učinils přítrž okrase jeho, a trůn jeho svrhl jsi na zem.
46
Ukrátil jsi dnů mladosti jeho, a hanbous jej přiodíl. Sélah.
47
Až dokud, Hospodine? Na věky-liž se skrývati budeš? Tak-liž hořeti bude jako oheň prchlivost tvá?
48
Rozpomeniž se na mne, jak kratičký jest věk můj. Zdaliž jsi pak nadarmo stvořil všecky syny lidské?
49
Kdo z lidí může tak živ býti, aby neokusil smrti? Kdo vytrhne život svůj z hrobu? Sélah.
50
Kdež jsou milosrdenství tvá první, ó Pane? Přísahuť jsi učinil Davidovi, v pravdě své.
51
Pamatuj, Pane, na útržky činěné služebníkům tvým, a jak jsem já nosil v lůně svém potupu ode všech nejmocnějších národů,
52
Jak jsou utrhali nepřátelé tvoji, Hospodine, jak jsou utrhali šlepějím pomazaného tvého.
53
Budiž pochválen Hospodin na věky, Amen i Amen.